برايش ميّسر نيست كه چيزى از آن را كنار براند [و بيرون بيايد]. آيا جايز است كه نماز واجب را در كجاوه بخواند. ما اين كار را روزهايى انجام داده‌ايم. آيا اين نمازها را بايد دوباره بخوانيم يا نه؟ جواب آمده بود: «هنگام اضطرار و سختى، اشكالى ندارد».

[٦٩٠/ ٣] سؤال كرده بود: مردى به امام جماعت كه در ركوع است، مى‌رسد و به ركوع مى‌رود و آن ركعت را به شمار مى‌آورد؛ امّا برخى ياران ما مى‌گويند: اگر تكبير ركوع را نشنيده است، نمى‌تواند آن ركعت را به شمار آورد.

جواب آمده بود: «هنگامى كه به يك تسبيح از تسبيحات ركوع امام نيز برسد، آن ركعت را به شمار مى‌آورد، حتّى اگر تكبيرِ به ركوع رفتن را نشنيده باشد».

[٦٩٠/ ٤] سؤال كرده بود: شخصى نماز ظهر را خوانده و به نماز عصر وارد شده است. هنگامى كه دو ركعت از نماز عصر را خوانْد، يقين مى‌كند كه نماز ظهر را دوركعتى خوانده است.

چه كند؟

[٦٩٠/ ٥] جواب آمده بود: «اگر ميان دو نماز، كارى كه قطع كننده نماز است، انجام داده، هر دو نماز ظهر و عصر را دوباره بخواند و اگر چنين كارى نكرده است، دو ركعت ديگر را باقى‌مانده نماز ظهر قرار مى‌دهد و نماز عصر را پس از آن مى‌خواند».

سؤال كرده بود: آيا بهشتيان در بهشت، بچّه‌دار مى‌شوند؟ جواب آمده بود: «زنان در بهشت، نه [زحمت‌] باردارى و ولادت فرزند دارند و نه حيض و نفاس مى‌بينند و نه زحمت بچّه‌دارى مى‌كشند؛ ولى در آن، چيزهايى است كه جان‌ها به آن شوق دارند و چشم‌ها از ديدنش لذّت مى‌برند، همان گونه كه خداوند فرموده است. پس هنگامى كه مؤمن، فرزند بخواهد، خداى عز و جل بدون باردارى و تولّد، او را به همان شكلى كه خواسته است، مى‌آفريند، همان گونه كه آدم را براى عبرت‌اندوزى آفريد».

سؤال كرده بود: مردى زنى را تا مدّتى معيّن و با اجرتى معلوم به ازدواج موقّت خود در آورده است و هنوز بخشى از مدّت زن، باقى مانده كه مرد، آن را به او مى‌بخشد. آن زن هم سه روز پيش از بخشيده شدن مدّتش، حائض شده است. آيا جايز است وقتى كه زن پاك شد، مرد ديگرى او را براى مدّتى معيّن با اجرتى معلوم به همسرىِ خود در آورد