دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٠ - ٤/ ٢ مدعيان دروغين وكالت

مهدى در نخستين روز قرن پانزدهم به ذهن جُهَيمان و محمّد بن عبد اللَّه افتاد.

در آخرين حج- كه اين ماجرا در دنباله آن رخ داد-، طبق گفته البانى به گونه‌اى گذشت كه مرتّب از احاديث ظهور مهدى از او سؤال مى‌شد. به او گفته بودند كه محمّد بن عبد اللَّه قحطانى، ظهور خواهد كرد؛ امّا البانى مى‌گفت كه مهدى از شام مى‌آيد، نه حجاز. اينها مطالبى است كه البانى در مجلّد سوم سيره ذاتيّه- كه شرح حال خودنوشت اوست- بيان كرده است.

جُهَيمان در ٢٥ ذى حجّه سال ١٣٩٩ ق در طائف با همراهانش اجتماع كرد و به عنوان مهدى با محمّد بن عبد اللَّه قحطانى- كه شوهرخواهرش بود- بيعت نمود.

اين جماعت، نخستين روز سال جديد يعنى اوّل محرّم ١٤٠٠ ق با سلاح در مقابل كعبه ظاهر شدند. صبحگاه روز سه‌شنبه اوّل محرّم بود كه اين ٢٥٠ نفر مسلّح، اعلان مهدويت كردند. همان موقع، هيئت كبار علما بيانيّه داد و آنان را منحرف اعلام كرد. بن باز هم فتوايى عليه آنان داد. حكومت، بعد از دو هفته در سوم دسامبر ١٩٧٩ م توانست مسجد را تصرّف كند.

مدّعى مهدويت روز چهارم كشته شد و جمعاً ١٧٧ نفر از پيروان مهدى كشته شدند. بقيّه هم از جمله جُهَيمان دستگير شدند. در نهم نوامبر سال ١٩٨٠ م بود كه ٦٣ نفر اعدام شدند. يكى از آنان جُهَيمان بود. ده‌ها مرد و دوازده زن نيز به زندان محكوم گشتند.

٤/ ٢ مدّعيان دروغين وكالت‌

آرمان‌ها و آموزه‌هاى اصيل و مقدّس، گاه دستاويز كسانى مى‌شود كه در پى دستيابى به مقام و موقعيت اجتماعى يا امكانات مالى و سياسى، از گرايش و اشتياق توده‌هاى باورمند، سوء استفاده مى‌كنند و جامه‌اى نيكو بر درون نازيباى خود