دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٢ - ١٠ چگونگى پوشيدن لباس احرام(ح ٦٨٩/ ١ و ٢)

داده‌اند.[١]

مفاد توقيع ديگر نيز مورد توجّه و استناد فقهاى چندى قرار گرفته است و پيداست فقها در اين دست احكام، نوعاً نظر مخالف نمى‌دهند. استناد به اين توقيع را مى‌توان در حكم به استحباب قرار دادن تربت امام حسين عليه السلام در قبر،[٢] استحباب قرار دادن تربت در حنوط[٣] و در جمع ميان استحباب نوشتن دعا بر كفن با تربت،[٤] ملاحظه كرد.

استحباب سجده بر تربت نيز- كه در توقيع سوم آمده-، موافق با احاديث ديگر است‌[٥] و فقهاى ما نيز همين را گفته‌اند و از افضلِ اعمال شمرده شده است، چنان كه گروهى از فقها، بخصوص به اين توقيع، استناد كرده‌اند.[٦]

١٠. چگونگى پوشيدن لباس احرام (ح ٦٨٩/ ١ و ٢)

لباس احرام، شرايطى دارد، از جمله اين كه لباس مردان نبايد دوخته باشد و اين، زمينه پرسش از چگونگى پوشيدن آن را فراهم مى‌سازد. اين دو پرسش و پاسخ در باره قسمتى از لباس احرام است كه نيمه پايين بدن را مى‌پوشانَد و گاه به آن لُنگ گفته مى‌شود. امام عليه السلام، آن گونه كه در اين توقيع آمده، با رعايت شرايطى از جمله اين كه آن را گِره نزنند، چگونگى پوشيدن آن را به خواست خودِ شخص مُحرم مى‌داند. از اين رو، محدّث بحرانى در برابر گفته علّامه حلّى و سيّد محمّد عاملى كه گِره زدن لُنگ را به جهت نياز به پوشش عورت جايز دانسته‌اند،[٧] اين توقيع را بازگو

[١]. ر. ك: الحدائق الناضرة: ج ٨ ص ٥٢٥، مصابيح الظلام: ج ٨ ص ٢٣٦، مستمسك العروة الوثقى: ج ٥ ص ٥١٢.

[٢]. ر. ك: الحدائق الناضرة: ج ٤ ص ١١٢، كشف اللّثام: ج ٢ ص ٣٨٥، مستند الشيعة: ج ٣ ص ٢١٥.

[٣]. الحدائق الناضرة: ج ٤ ص ٥٣.

[٤]. جواهر الكلام: ج ٤ ص ٢٣١.

[٥]. ر. ك: وسائل الشيعة: ج ٥ ص ٣٦٥.

[٦]. از جمله، ر. ك: مجمع الفائدة و البرهان: ج ٢ ص ٣١٣، ذخيرة المعاد: ج ٢ ص ٢٩٦، الحدائق الناضرة: ج ٧ ص ٢٦٠، مستند الشيعة: ج ٥ ص ٢٦٧، مصباح الفقيه: ج ١١ ص ١٧٥.

[٧]. منتهى المطلب: ج ١٢ ص ١٩، مدارك الأحكام: ج ٧ ص ٣٣٠.