٧١٦. الكافى‌- با سندش به نقل از سعد بن عبد اللَّه-: حسن بن نضر[١] و ابو صِدام‌[٢] و گروهى [از شيعه‌] پس از درگذشت امام عسكرى عليه السلام، در باره آنچه در دست وكيلان ايشان بود، گفتگو كردند و در پى كاوش از حقيقت امر بودند، كه حسن بن نضر نزد ابو صِدام آمد و گفت: قصد حج دارم. ابو صِدام گفت: امسال نرو. حسن بن نضر به او گفت: من خواب ترسناكى ديده‌ام و ناگزيرم بروم. آن گاه به احمد بن يعلى‌ وصيّت كرد و مالى از آنِ ناحيه [ى مقدّسه‌] را به او سپرد و به او دستور داد كه چيزى [از آن‌] را بيرون نياورد، مگر آن كه پس از ظهور [حجّت‌] به دست او بسپارد.

حسن گفت: هنگامى كه به بغداد رسيدم، خانه‌اى كرايه كردم و در آن ساكن شدم. يكى از وكيلان، لباس و دينارهايى نزد من آورد و پيش من نهاد. به او گفتم:

اين چيست؟ گفت: همان كه مى‌بينى! سپس وكيل ديگرى، مانند آن را آورد تا آن كه خانه را پر كردند، و سپس احمد بن اسحاق، همه آنچه را با خود داشت، نزد من آورد. شگفت‌زده و انديشناك شده بودم كه برگه امام عليه السلام به من رسيد: «هنگامى كه فلان مقدار از روز گذشت، آنچه را همراه دارى، بياور».

حركت كردم و آنچه را با خود داشتم، بردم و با آن كه راهزنى با [كمك‌] شصت نفر راه را مى‌بست، با عنايت خداوند، به سلامت از او گذشتم و به سامرّا رسيدم و منزل كردم. برگه‌اى بر من وارد شد كه: «آنچه با خود دارى، بياور».

من آنها را در زنبيل باربران جاى دادم و هنگامى كه به دهليز [خانه امام‌] رسيدم،

[١]. حسن بن نضر قمى: چنان كه كشّى گفته است، وى از بزرگان همفكر ماست. پس از درگذشت امام‌عسكرى عليه السلام، اموالى را براى ناحيه مقدّسه برد و امام عليه السلام به او دو لباس داد. وى در ماه رمضان در گذشت. شيخ صدوق، نام او را در شمار كسانى آورده كه بر معجزه‌هاى امام زمان عليه السلام آگاه بوده‌اند و او آنها را ديده است. گفته شده: بعيد نيست با حسن بن نضر ابو عون ابرش، از ياران امام حسن عسكرى عليه السلام، يكى باشد( ر. ك: ج ٥ ص ٩٥ ح ٨١٠، رجال الطوسى: ص ٣٩٩ ش ٥٨٤٤، رجال الكشّى: ج ٢ ص ١٥ ش ١٠١٩، رجال ابن داوود: ص ٣١٣ ش ٢٢، معجم رجال الحديث: ج ٦ ص ١٦١ ش ٣١٨٠).

[٢]. ابو صِدام، شناخته شده نيست؛ ولى جايگاه او نزد شيعه از همين توقيع معلوم مى‌شود.