دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٧ - ٢٢ تيمورتاش بن چوپان(م ٧٢٢ ق)

٢١. مَهدى نُصيرى (م ٧١٧ ق)

منطقه لاذقيّه، از مناطقى است كه نُصيرى‌ها از ديرباز و تا به امروز در آن جا سكونت داشته‌اند. منابع، از ظهور شخصى در آن ناحيه با ادّعاى مهدويت ياد كرده‌اند. به گفته اين منابع، وى يك بار خود را محمّد بن حسن منتظر و بار ديگر على بن ابى طالب و بار ديگر، محمّد مصطفى ناميده و امّت را كافر خوانده است. اينها مطالبى است كه تواريخ مملوكى كه دشمن آنان هستند، به قلم آورده‌اند. در اين منابع آمده است: سه هزار نفر وى را حمايت كردند و در نبردى كه ميان او و سربازان حكومت در گرفت، حدود صد و بيست نفر از نصيرى‌ها كشته شدند.[١]

٢٢. تيمورتاش بن چوپان (م ٧٢٢ ق)

سال ٧٢٢ ق، يكى از وابستگان به سلطنت آل چوپان (سلاطين آسياى صغير) به نام تيمورتاش پسر امير چوپان، چون در ممالك روم، مخالفان را برانداخت، دچار نخوتى شد و با اغواى جمعى، سكّه و خطبه به نام خود ساخت و خود را مهدى آخر الزمان خواند. همچنين ايلچيان را به ممالك مصر و شام فرستاده، استمداد نمود كه لشكر كشيده، عراقين و خراسانات را مسخّر گرداند. امير چوپان از اين حال آگاهى يافت و حكايت پيش سلطان روم بُرد و براى مقابله با تيمورتاش درخواست اعزام سپاه كرد و گفت: اگر پيش آيد، او را بسته پيش سلطان آورم و اگر تمرّد نمايد، سرش بياورم. سلطان نيز لشكرى فرستاد. تيمورتاش وقتى از اين لشكركشى آگاه شد، پيش پدر آمد و عذرخواهى نمود. امير چوپان دستور داد او را به بند كشند.[٢]

[١]. مسالك الأبصار: ج ٢٧ ص ٥١٨.

[٢]. مطلع سعدين و مجمع بحرين: ج ١ ص ٨٧- ٨٨. در باره وى، ر. ك: حبيب السير: ج ٣ ص ١٩٨ و ٢٠٧، تاريخ گزيده: ص ٦٥١، ذيل جامع التواريخ: ص ٢٠٢.