دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٣٣ - ٢/ ٦ پاسخ پرسشهايى كه از قم ارسال شده بودند
اين، او را اندوهگين كرده است، و از من- خدا تأييدت كند- خواسته است كه ناراحتى او را به شما برسانم تا اگر به خاطر گناهى است، آمرزشش را از خدا بخواهد و اگر به خاطر چيز ديگرى است، به او اعلام بدارى تا دلش آرام گيرد، إن شاء اللَّه.
توقيع:[١] «ما تنها با كسى مكاتبه مىكنيم كه با ما مكاتبه كرده است [ولى او به ما نامهاى ننوشته است]».
و لطفت كه در خور تفضّل هميشگى توست- خداوند، عزّتت را مستدام بدارد-، مرا عادت داده كه با وجود فقيهان در كنار تو- خدا عزّتت دهد- اين بار نيز سؤالهايم را از شما بپرسم.
٦٩٥/ ١ [سؤال:] براى ما روايت شده كه از عالِم عليه السلام در باره امام جماعتى پرسيدهاند كه بخشى از نماز را با جماعت خوانده و پيشامدى [مرگبار مانند سكته] برايش پيش مىآيد.
نمازگزاران پشت سر او، چه كنند؟ و عالِم عليه السلام فرموده است: «امام را عقب مىكشند و يكى از همان نمازگزاران، جلوتر مىآيد و نمازشان را به پايان مىبرند و آن كسى كه دست به پيكر امام جماعت زده است، غسل مىكند».
توقيع: «بر كسى كه امام جماعتِ فوت كرده را دور كرده، جز شستن دست، چيزى واجب نيست، و اگر پيشامدى رخ دهد كه به قطع نماز نينجامد، امام [جماعتِ دوم]، نمازش را با نمازگزاران ادامه مىدهد و به پايان مىرساند».
[سؤال]: و از عالِم عليه السلام روايت شده است: «هر كس به مردهاى دست بزند كه هنوز بدنش گرم است، دستش را بايد بشويد و هر كس پس از سرد شدن، با او تماس بيابد، بايد غسل كند».
و اين امام جماعت در اين حالت [كه تازه مرده است]، هنوز بدنش گرم است. پس كسى كه به او دست مىزند، چه حكمى دارد؟ و شايد او را با لباسش بگيرد و دور كند و با بدن او تماس نيابد. پس چگونه غسل بر او واجب مىشود؟
توقيع: «اگر در اين حالت، او را مس كند، جز شستن دستش، چيزى بر او واجب نيست».
[١]. يعنى پاسخ مكتوب امام عليه السلام كه به احتمال فراوان به صورت حاشيه در گوشه همين مطلب و يا لا به لاى آنبوده است.( م)