[٦٩٠/ ٢٥] سؤال كرده بود: كسى قصد دارد بخشى از دارايى‌اش را به يكى از برادران دينى‌اش بدهد، كه يكى از خويشانش را نيازمند مى‌يابد. آيا آن را به جاى كسى كه نيّت كرده، مى‌تواند به خويشاوندش برساند؟

جواب آمده بود: «آن را به كسى بدهد كه باور دينى نزديك‌ترى به او دارد، و اگر مى‌خواهد به اين سخن عالِم عليه السلام عمل كند كه:" خداوند، صدقه را از كسى كه خويشاوندِ نيازمند دارد، نمى‌پذيرد"، آن دارايى را ميان خويشاوند و كسى كه نيّت كرده بود، قسمت كند تا همه فضيلت را دريابد».

[٦٩٠/ ٢٦] سؤال كرده بود: ياران ما در مَهر زن، اختلاف كرده‌اند. برخى مى‌گويند: اگر با او آميزش كرده است، مهر از او ساقط شده است و چيزى به عهده او نيست. برخى نيز مى‌گويند: مَهر در دنيا و آخرت به گردن اوست. حكم چيست و چه چيزى در آن واجب است؟

جواب آمده بود: «اگر در نوشته‌اى كه در برابر شوهر دارد، مَهر به عنوان بدهى ذكر شده، آن در دنيا و آخرت به عهده اوست و اگر نوشته‌اى عليه شوهر دارد كه مَهر را با همان عنوان مَهر در آن نوشته است، اگر شوهرش با او آميزش كرده باشد، ديگر طلبى ندارد و پرداخت [مجدّد مَهر] به عهده شوهر نيست و اگر زن هيچ نوشته‌اى عليه شوهر ندارد، پس از آميزش، بقيّه مهر هم [از گردن شوهر] ساقط مى‌شود».[١]

[٦٩٠/ ٢٧] سؤال كرده بود: براى ما روايت شده است كه در باره نماز خواندن در لباس خز كه با كرك خرگوش آميخته شده، از امام هادى عليه السلام پرسيدند و ايشان نوشت: «جايز است» و نيز از ايشان روايت شده است كه «جايز نيست». به كدام حديث، عمل كنيم؟

جواب آمده بود: «تنها در كرك‌هايى كه همراه پوست است، حرام شده و امّا همه كرك‌ها به تنهايى، حلال اند و يكى از عالمان هم كه از معناى اين سخن صادق عليه السلام‌[٢]:" در روباه و خرگوش نمى‌توان نماز خواند و نيز در پارچه‌هاى مانند آن" پرسيد، [امام عليه السلام‌]

[١]. توجيه اين حديث با توجّه به سيره مسلمانان در آن روزگار، ممكن است. آنان به راه‌نمايى قرآن و سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله، پيش از آميزش، بخشى از مهريّه را براى زن مى‌فرستادند و پس از عروسى و آميزش، بقيّه آن را به زن مى‌دادند. از اين رو، آميزش، يك نشانه عمومى براى پرداخت همه يا بخشى از مَهر بود.

[٢]. بنا بر نسخه« سئل» به صورت مجهول، ترجمه چنين مى‌شود: و از يكى از عالمان( امام عصر عليه السلام) در باره‌گفته امام صادق عليه السلام پرسيده شد.