دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٣ - ٢/ ٢ پاسخ پرسشهاى محمد بن عبد الله حميرى

فرمود:" مقصود، در پوست آن دو است، نه غير آن مانند كرك"».

[٦٩٠/ ٢٨] سؤال كرده بود: در اصفهان، پارچه‌هاى نقش و نگاردار عنّابى‌رنگى با ابريشم و حرير مى‌بافند. آيا نماز در آن، جايز است يا نه؟

جواب آمده بود: «نماز، تنها در پارچه‌هايى كه تار و پود آنها پنبه يا كتان باشد، جايز است».

[٦٩٠/ ٢٩] سؤال كرده بود: در مسح پاها، كدام را مقدّم كند؟ راست را و يا هر دو را با هم مسح كند؟

جواب آمده بود: «هر دو پا را با هم مسح كند و اگر به يكى پيش از ديگرى آغاز كرد، جز راست را مقدّم ندارد».

[٦٩٠/ ٣٠] سؤال كرده بود: آيا جايز است در مسافرت، نماز جعفر طيّار خواند؟

جواب آمده بود: «جايز است».

[٦٩١/ ٣١] سؤال كرده بود: آيا اگر كسى اشتباه كرد و تكبير را در تسبيحات فاطمه عليها السلام، بيش از سى و چهار مرتبه گفت، آيا به شماره سى و چهارم باز گردد [و بدان اكتفا كند] و يا از نو آغاز كند؟ و هنگامى كه شصت و هفتمين ذكر تسبيح را گفت، به شصت و ششمين باز گردد [و بدان اكتفا كند]، يا از نو آغاز كند؟ و چه كارى در اين ميان لازم است؟

جواب آمده بود: «اگر هنگام" اللَّه أكبر" گفتن، اشتباه كرد و از سى و چهار گذشت، به سى و سه باز مى‌گردد و بر آن بنا مى‌نهد و اگر در" سبحان اللَّه" گفتن، از شصت و هفت گذشت، به شصت و شش باز مى‌گردد و بر آن بنا مى‌نهد و چون با گفتن" الحمد للَّه" از صد گذشت، كارى به عهده او نيست»[١].[٢]

[١]. الاحتجاج: ج ٢ ص ٥٧٩ ح ٣٥٧، بحار الأنوار: ج ٥٣ ص ١٦٢ ح ٤.

[٢]. اين حديث مطابق با احاديثى است كه ذكر« سبحان اللَّه»، را مقدّم بر ذكر« الحمد للَّه» دانسته‌اند( ر. ك: شناخت‌نامه نماز: ص ٤٩١« چگونگى تسبيح فاطمه عليها السلام»).( م)