نوشته بود: «بسم اللَّه الرحمن الرحيم. احمد بن محمّد دينورى رسيد و شانزده هزار دينار در فلان تعداد كيسه آورده است كه كيسه فلانى با فلان مقدار دينار، و كيسه فلانى با فلان مقدار دينار و ... (همه كيسه‌ها را نام برده بود) و نيز كيسه فلانى، پسر فلانى ذرّاع، شانزده دينار در آن است».

شيطان، مرا وسوسه كرد كه [چگونه‌] سَرورم از من به اين آگاه‌تر است؟! پس پيوسته يك يك كيسه‌ها و صاحبان آن را مى‌خواندم تا آنها را به آخر رساندم. سپس ذكر كرده بود: «از كرمانشاه، از احمد بن حسن مادرايى،[١] برادر پشم‌فروشم، نيز كيسه‌اى با هزار دينار آورده است و نيز اين تعداد جامه‌دان كه در آن، فلان لباس و لباسى با رنگ فلان است» و لباس‌ها را تا انتها، با ويژگى و رنگشان توصيف كرده بود.

خدا را ستودم و شكر كردم كه بر من منّت نهاد و شك را از قلبم زدود. او به من فرمان داد كه همه آنچه را با خود آورده بودم، به جايى تحويل دهم كه ابو جعفر عَمرى به من مى‌گويد. به بغداد باز گشتم و نزد ابو جعفر عَمرى رفتم، و رفت و بازگشتم [تنها] سه روز طول كشيده بود. هنگامى كه ابو جعفر عَمرى مرا ديد، به من گفت: پس چرا هنوز نرفته‌اى؟ گفتم: سَرورم! از سامرّا مى‌آيم.

من با ابو جعفر در اين باره گفتگو مى‌كردم كه برگه‌اى از مولايمان- درودهاى خدا بر او باد- به ابو جعفر عَمرى رسيد كه نوشته‌اى مانند همان نوشته من همراهش‌

[١]. احمد بن حسن بن(/ ابى) حسن(/ حسين) مادرايى(/ مادرانى) كاتب اذكوتكين: همان كسى است كه‌كيسه‌اى حاوى هزار دينار و مقدارى لباس توسّط احمد بن محمّد دينورى سرّاج، خدمت امام زمان عليه السلام فرستاد. گفته شده است كه وى مذهب تشيّع را در رى رواج داد و دستور داد فضائل اهل بيت عليهم السلام را بنويسند. او پيش از اين، كارگزار كوتكين بن تكين ترك بود. لقب وى را« مادرانى» منسوب به مادرانا گفته‌اند. ظاهراً مادرنا از توابع بصره است( ر. ك: ص ٣٣٩ ح ٧٠٦ و ج ٥ ص ٥٥« بخش ششم/ فصل دوم/ رشيق»، الكنى‌ و الألقاب: ج ٣ ص ١٣٠، مستدركات علم رجال الحديث: ج ١ ص ٢٨٢ ش ٨٢٥، المحاسن: ج ١ ص ٤٢- ٤٤( ترجمه مؤلّف)، الكامل فى التاريخ: ج ٤ ص ٤٥١.