دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٩ - ٢/ ٢ پاسخ پرسشهاى محمد بن عبد الله حميرى

[٦٩١/ ١١] سؤال: آيا جايز است مرد نماز بخواند، در حالى كه نعلينى (سرپايى) به پا دارد كه [پشت با و ساق ندارد و] بخش برآمده پا را نمى‌پوشاند، يا جايز نيست؟

جواب: «جايز است».

[٦٩١/ ٢] سؤال: مرد نماز مى‌خواند، در حالى كه چاقو يا كليد آهنى در آستين يا شلوارش دارد.

آيا اين جايز است؟

جواب: «جايز است».

[٦٩١/ ١٣] سؤال: مردى با اين جماعت اهل سنّت، مرتبط است. از راه اصلى به حج مى‌رود [و در جادّه همراه آنان است‌]. آنان از مسلخ، مُحرم نمى‌شوند. آيا براى اين مرد، جايز است كه احرامش را تا ميقات «ذات عِرق» به تأخير اندازد و همراه ايشان مُحرم شود، از بيم آن كه مبادا انگشت‌نما گردد، يا جايز نيست كه جز از مسلخ، مُحرم شود؟[١]

جواب: «از ميقاتش مُحرم مى‌شود. سپس لباسش را مى‌پوشد و نزد خود، تلبيه مى‌گويد و چون به ميقات آنان رسيد، احرام و تلبيه را آشكار مى‌كند».

[٦٩١/ ١٤] سؤال: به پا كردن كفشِ بدبو[٢] چگونه است؟ برخى ياران مى‌گويند كه زشت است.

جواب: «جايز است و اشكالى ندارد».

[٦٩١/ ١٥] سؤال: مردى از وكيلان وقف، آنچه را به دستش سپرده‌اند، حلال مى‌شمرد و در برداشتن از آن تقوا را رعايت نمى‌كند و من گاه در روستايى كه او نيز در آن هست، فرود مى‌آيم و يا به خانه‌اش مى‌روم، در حالى كه غذايش آماده است. مرا به آن دعوت مى‌كند كه اگر از آن نخورم، با من بر سر آن، دشمنى مى‌كند و مى‌گويد: «فلانى، خوردن از غذاى ما را حلال نمى‌شمرد!». حال آيا جايز است كه از غذاى او بخورم و بهاى آن را صدقه بدهم؟ اگر آرى، چه قدر صدقه بدهم؟

و اگر اين وكيل، هديه‌اى به كس ديگرى داد و او مرا به حضورش فرا خواند تا از آن استفاده كنم، در حالى كه مى‌دانم كه وكيلِ ياد شده، در برداشت از اموالِ در اختيارش‌

[١]. مسلخ، ابتداى وادى عقيق و ميقات عراقيان است و ذات عِرق، انتهاى آن است.

[٢]. كفشى كه با چرم دبّاغى شده با سرگين و يا نمك، درست شده است.