دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٧ - ٢/ ٢ پاسخ پرسشهاى محمد بن عبد الله حميرى

نماز بخوانيم؟

جواب: «نماز خواندن در آنها، اشكالى ندارد».

[٦٩١/ ٥] سؤال: نمازگزار در جاى تاريكى، نماز شب مى‌خواند. چون سجده مى‌كند، در تشخيص سجّاده اشتباه مى‌كند و پيشانى‌اش را بر زيرانداز پشمى يا چرمى مى‌نهد و چون سرش را بلند مى‌كند، سجّاده را مى‌يابد. آيا اين سجده را به شمار آورد، يا آن را به شمار نياورد؟

جواب: «اگر صاف ننشيند، چيزى بر او در برداشتن سر براى يافتن جاى سجده نيست».

[٦٩١/ ٦] سؤال: مُحرم، سايه‌بان را بر مى‌دارد. آيا لازم است چوب كجاوه و بالاى محمل و دو بال‌[١] آن را هم بر دارد؟

جواب: «براى ترك اين كار و بر نداشتن همه چوب‌ها، چيزى (كفّاره‌اى) به عهده او نمى‌آيد».

[٦٩١/ ٧] سؤال: مُحرم، با تكّه‌اى چرم يا غير آن، سايه‌بانى براى خود در برابر باران درست مى‌كند تا مبادا لباس و بارهايش، خيس شوند. آيا اين كار، جايز است؟

جواب: «اگر اين كار را هنگامى كه در كجاوه و در راه است، انجام دهد، بايد يك گوسفند، قربانى كند».

[٦٩١/ ٨ و ٩] سؤال: مرد، حجّ استيجارى مى‌كند. آيا نياز است كه هنگام احرام بستن، شخصى را كه برايش حج مى‌كند، نام ببرد؟ و آيا واجب است كه يك قربانى از كسى كه برايش حج مى‌كند، انجام دهد و يك قربانى هم از طرف خودش، يا يك قربانى، او را كفايت مى‌كند؟

جواب: «او را ياد كند و اگر هم نكرد، اشكالى ندارد».[٢]

[٦٩١/ ١٠] سؤال: آيا جايز است مرد در عباى پشمى، احرام ببندد يا نه؟

جواب: «اشكال ندارد، و افراد صالحى آن را انجام داده‌اند».

[١]. دو بال، تعبير مجازى و زيبايى از دو سايه‌بان پيش آمده كنارى كجاوه است.

[٢]. در اين جا جواب سؤال دوم نيامده است؛ ولى در الاحتجاج آمده است:« بايد او را ياد كند و يك قربانى براى هر دو( نايب و مَنوبٌ عنه) مُجزى است و اگر هم ياد نكرد، اشكالى ندارد».