پاهايش را نزد همنشينى دراز كند و در حضور كسى تكيه دهد، و نديدم كسى از خادمان و غلامانش را دشنام گويد و نديدم كه آب دهان بيندازد و نديدم كه با صداى بلند بخندد بلكه همواره خنده‌اش به صورت لبخند بود و چون خلوت مى‌كرد و سفره گسترده مى‌شد، نوكران و غلامانش را حتّى دربانان و پرده‌دار را بر سر سفره مى‌نشاند. شب هنگام، كم خواب و بيشتر روزها روزه‌دار بود. در هر ماه سه روز، روزه‌اش ترك نمى‌شد.

كار خير بسيار مى‌كرد و صدقه نهانى بسيار مى‌داد كه بيشتر آن در شبهاى تاريك بود.

بنابر اين هر كه گمان كند نظير او را در فضليت ديده است، باور نكن.«٣٢٦»

از محمّد بن عبّاد نقل كرده، مى‌گويد: حضرت رضا عليه السّلام تابستان روى حصير و زمستان روى پلاس مى‌نشست، تن پوشش جامه‌اى خشن بود اما در حضور مردم با لباس آراسته ظاهر مى‌شد.«٣٢٧»

از ابا صلت، عبد السّلام بن صالح هروى نقل كرده كه مى‌گويد: من داناتر از علىّ بن موسى الرّضا عليه السّلام را نديدم و هيچ عالمى هم او را نديده مگر اين كه مانند من درباره او گواهى داده است. مأمون گروهى از دانشمندان اديان و فقهاى شريعت و متكلّمان را در چندين مجلس با آن حضرت رو به رو كرد و آن حضرت سرانجام بر همه غالب شد تا آنجا كه كسى از ايشان نماند مگر آنكه به فضل آن وجود گرامى اقرار كرد و به ناچيزى خويش اعتراف نمود. من از آن حضرت شنيدم كه مى‌گفت: «در روضه پيامبر صلّى الله عليه و آله مى‌نشستم در حالى كه بسيارى از علماى مدينه در آنجا بودند. وقتى كه يكى از آنها از حلّ مسأله‌اى فرو مى‌ماند همگى به من اشاره مى‌كردند و مسائل را نزد من مى‌فرستادند و من جواب مى‌دادم».«٣٢٨»

ابو الصّلت مى‌گويد: محمّد بن اسحاق بن موسى از قول پدرش نقل مى‌كند كه موسى بن جعفر عليه السّلام به پسرانش مى‌گفت: «اين برادر شما على بن موسى عالم آل محمّد صلّى الله عليه و آله است، مسائل دينتان را از او بپرسيد و آنچه را كه مى‌گويد حفظ كنيد زيرا من از پدرم جعفر بن محمّد عليه السّلام شنيدم كه به من فرمود: عالم آل محمّد صلّى الله عليه و آله در صلب تو است، كاش من او را درك مى‌كردم كه او همنام امير المؤمنين عليه السّلام است».«٣٢٩»

از محمّد بن يحيى فارسى نقل شده كه: روزى ابو نواس امام رضا عليه السّلام را ديد كه سوار بر

«٣٢٧» كشف الغمه ، ص ٢٧٤.

«٣٢٨» كشف الغمه ، ص ٢٧٣.

«٣٢٩» كشف الغمه ، ص ٢٧٣.