راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤١٦

از آن حضرت است كه فرمود: «زنهار از مردم فرومايه، همانا شيعه على عليه السّلام كسى است كه عفّت شكم و شهوت داشته باشد و سخت كوش بوده، براى خدا كار كند و به ثواب او اميدوار و از عقابش بيمناك باشد. اگر اين گونه مردم را ديدى پس آنان شيعه جعفر بن محمّداند».«٢٠»

از مهزم اسدى نقل شده كه: امام صادق عليه السّلام فرمود: «مهزم! شيعه ما كسى است كه صدايش از بنا گوشش تجاوز نكند و دشمنى‌اش از بدن خود او نگذرد (خود را برنجاند نه ديگران را) و ما را آشكارا نستايد (در وقت تقيّه) و با بدگويان ما همنشينى نكند و با دشمن ما (ظاهرا در صورت تقيّه) نستيزد. اگر مؤمن را ببيند احترام كند و اگر نادان را ببيند از او دورى كند. عرض كردم: فدايت شوم، تكليف ما با اين شيعه نمايان چيست؟

فرمود: ميان آنها خوب را از بد جدا كردن و تبديل بدان به خوبان و آزمودنشان، در سالهايى كه به ميان ايشان قحطى بيايد و نابودشان كند و بيمارى طاعونى كه آنها را هلاك سازد و اختلافاتى كه آنها را پراكنده كند. شيعه ما كسى است كه چون سگها حمله نكند و چون كلاغ حرص و طمع نورزد و اگر از گرسنگى بميرد از دشمن ما چيزى نخواهد. عرض كردم: فدايت شوم! اينان را در كجا جست و جو كنم؟ فرمود: در اطراف زمين، آنان زندگى ساده‌اى دارند و خانه به دوش هستند، اگر حاضر باشند، كسى آنها را نشناسد و اگر غايب باشند كسى از آنها نپرسد. آنان از مردان نهراسند و در گورستانها به ديدار هم روند و اگر نيازمندى به آنها پناه برد، او را مورد ترحّم قرار دهند. اگر چه خانه‌هايشان از هم جداست ولى دلهايشان از هم جدا نيست. سپس فرمود: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده است: من [به منزله‌] شهرم و على دروازه آن است، هر كه گمان مى‌برد كه از غير دروازه، وارد شهر شده است، دروغ مى‌گويد و هر كه ادّعا كند مرا دوست دارد در حالى كه على عليه السّلام را دشمن مى‌دارد دروغگوست».«٢١»

از ابو اسامه نقل شده است كه: از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مى‌فرمود: «بر توست گرويدن به تقواى الهى و پرهيزگارى و كوشش و راستگويى و اداى امانت و خوش خلقى و نيكى با همسايه! و مردم را با غير زبانتان، (به عملتان) به سوى خود دعوت كنيد و زينت ما باشيد نه باعث ننگ ما. و بر شماست طول دادن ركوع و سجود زيرا چون يكى‌