راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٧٠ - كتاب اخلاق امامان و آداب شيعه
نصيبى از احسان فراوان دارد، و خدا بهتر مىداند كه رسالاتش را در چه خانوادهاى قرار دهد.«١٦٩»
از دعاهاى امام حسين عليه السّلام است: «خداوندا مرا به احسانت مغرور نساز و با مصيبت و گرفتارى ادب مفرما»«١٧٠» اين دعايى است با خواستههايى ارزشمند و آبشخورى زلال و گوارا كه ميان معناى ارزنده را با عبارت خوب و مختصر جمع كرده است، آرى ايشان مالكان حقيقى فصاحتاند و ديگران رهگذرانند.
روزى عبد الله بن زبير و اصحابش امام حسين عليه السّلام را دعوت كردند، چون آنها غذا خوردند امام حسين عليه السّلام چيزى ميل نكرد، عرض كردند: غذا ميل نمىفرماييد؟ فرمود:
«من روزه دارم، ولى هديه دادن به روزهدار [مانعى ندارد] پرسيدند: هديه روزهدار چيست؟ فرمود: استعمال روغن و بخور دادن.»«١٧١»
غلامى مرتكب خلافى شد كه بايد مجازات مىشد. امام حسين عليه السّلام دستور داد تا او را ادب كنند. عرض كرد: مولاى من! و الكاظمين الغيظ، فرمود: او را آزاد كنيد. عرض كرد:
مولاى من! و العافين عن النّاس فرمود: تو را بخشيدم، عرض كرد: مولاى من! و الله يحبّ المحسنين. فرمود: تو در راه خدا آزادى و (بعد از اين) دو برابر آنچه قبلا مىدادم، به تو مىدهم.«١٧٢»
فرزدق مىگويد: امام حسين عليه السّلام در بازگشتم از كوفه مرا ملاقات كرد پرسيد: از كوفه چه خبر؟ گفتم: آيا راست بگويم؟ فرمود: من از شما خبر راست مىخواهم. گفتم:
دلهاى مردم با شما ولى شمشيرهايشان با بنى اميه است و پيروزى از جانب خداست، فرمود: «جز راست نگفتى، مردمان بندگان مال دنيايند و دين بازيچه زبان آنهاست. تا زمانى در اطراف دين مىگردند كه مايه رونق زندگيشان باشد و هر گاه با گرفتارى و بلا آزموده شوند، دينداران اندكاند.»«١٧٣»
امام عليه السّلام فرمود: «هر كه نزد ما (اهل بيت) بيايد چهار خصلت را از دست نخواهد
«١٦٩» نساء / ٨٦: و هنگامى كه كسى به شما تحيت گويد، پاسخ آنها را به طور بهتر بدهيد. يا (لااقل ) به همان گونه پاسخ گوييد.
«١٧٠» كشف الغمه ، ص ١٨٤ و ١٨٥.
«١٧١» كشف الغمه ، ص ١٨٤ و ١٨٥.
«١٧٢» كشف الغمه ، ص ١٨٤ و ١٨٥.
«١٧٣» كشف الغمه ، ص ١٨٤ و ١٨٥.