راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢١٣ - كتاب اخلاق امامان و آداب شيعه
انداختند و از هوى و هوس خود پيروى كردند به اين جهت خداوند آنها را نكوهش كرده و بر ايشان غضب كرده و نابودشان ساخته است، آن جا كه مىفرمايد: وَ من أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً من الله إِنَّ الله لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ«٢١» و فرموده است: فَتَعْساً لَهُمْ وَ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ«٢٢» و مىفرمايد: كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ الله وَ عِنْدَ الَّذِينَ آمَنُوا كَذلِكَ يَطْبَعُ الله عَلى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ«٢٣» و درود خدا بر محمد و آل او و سلام فراوان بر ايشان باد».
اسحاق بن غالب از امام صادق عليه السّلام در ضمن خطبهاى كه آن حضرت حال و صفات ائمّه عليه السّلام را بيان مىكند، روايت كرده است: «همانا خداى عزّ و جلّ وسيله ائمّه هدى عليه السّلام از اهل بيت پيامبرمان صلى الله عليه و آله، دين خود را آشكار و راهش را روشن گردانيد و توسّط ايشان باطن چشمههاى علمش را گشود، بنا بر اين هر كس از امّتان محمّد صلى الله عليه و آله حق واجب امامش را بشناسد طعم حلاوت ايمانش را بچشد و اهميّت شادابى اسلامش را دريابد، زيرا خداى تعالى امام را به پيشوايى خلق تعيين كرده و بر همه روزيخواران و اهل جهان حجّت قرار داده و افسر شكوه و جلال را بر سرش نهاده و نور كبريائىاش را بر او افكنده است كه با رشتهاى تا آسمان كشيده شده، فيوضات الهى از او منقطع نگردد و آنچه نزد خدا است جز از طريق وسايل او به دست نيايد و خداوند اعمال بندگان را جز با معرفت او نپذيرد، آنچه از امور مشتبه و مبهم و سنّتهاى پيچيده و فتنههاى ناپيدا بر او وارد شود، همه را مىداند خداى تعالى همواره براى رهبرى خلق آنان را از اولاد امام حسين عليه السّلام و از فرزندان بلا واسطه هر امامى براى امامت انتخاب مىكند و براى خلقش مىپسندد و اختيار مىنمايد هر گاه يكى از ايشان رحلت كند از فرزندان او امامى بزرگوار، برجسته، راهنما، نور بخش به عنوان سرپرست و حجّتى دانشمند براى خلقش بگمارد. آنان از طرف خدا امامند و به حق هدايت مىكنند و به حق داورى مىنمايند، آنان حجتهاى خدا و دعوت كنندگان به سوى خدا و سرپرستان خلق از طرف خدايند، بندگان خدا به رهبرى ايشان ديندار و شهرها به نور ايشان نورانى و ثروتهاى موجود به بركت آنان روز افزون
«٢١» قصص / ٥٠: و آيا گمراه تر از آن كسى كه پيروى هواى نفس خويش كرده و هيچ هدايت الهى را نپذيرفته است كسى پيدا مى شود؟ مسلما خداوند قوم ستمگر را هدايت نمى كند؟
«٢٢» محمّد / ٨: مرگ بر آنها و اعمالشان نابود باد!
«٢٣» مؤمن / ٣٥: كارى كه خشم عظيمى نزد خداوند و كسانى كه ايمان آوردند به بار مى آورد، اين گونه خداوند بر قلب هر متكبر جبارى مهر مى زند.