راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢١٢ - كتاب اخلاق امامان و آداب شيعه
«١٦» و نيز فرمايد: وَ من يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً«١٧» و درباره طالوت مىفرمايد: إِنَّ الله اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً في الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ وَ الله يُؤْتِي مُلْكَهُ من يَشاءُ وَ الله واسِعٌ عَلِيمٌ.«١٨» و به پيامبرش فرمود: وَ أَنْزَلَ الله عَلَيْكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَكَ ما لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَ كانَ فَضْلُ الله عَلَيْكَ عَظِيماً.«١٩» و درباره ائمه از اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله و عترت و ذرّيه آن حضرت مىفرمايد: أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ الله من فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً فَمِنْهُمْ من آمَنَ به وَ مِنْهُمْ من صَدَّ عَنْهُ وَ كَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً.«٢٠»
براستى كه خداى عزّ و جل چون بندهاى را براى اصلاح امور بندگانش انتخاب كند، براى اين كار به او سعه صدر مىدهد و چشمههاى حكمت را در دلش جارى سازد و علمى را به او الهام كند كه پس از آن از هيچ پاسخى در نماند و از راه صواب منحرف نگردد، بنا بر اين او معصوم و مورد تأييد و موفّق و استوار است از هرگونه خطا و لغزش در امان است. خدا او را به اين صفات ممتاز مىكند تا حجّت بالغه او بر بندگانش و گواه او بر مخلوق باشد و اين لطف و كرمى است كه خداوند به هر كه خواهد عطا مىكند و خداوند داراى كرم و بخشش فراوان است. آيا مردم چنين توانى را دارند؟ و يا ممكن است كسى را كه آنان انتخاب كردهاند چنين باشد تا او را پيشواى مردم قرار دهند؟ به خدا سوگند كه اين مردم پا را از حق فراتر نهادند و كتاب خدا را پشت سر انداختند، گويى كه نادانند در صورتى كه هدايت و شفا در كتاب خداست آنها كتاب خدا را به دور
«١٦» يونس / ٣٨: آيا كسى كه به حق هدايت مى كند براى پيروى شايسته تر است يا آن كس كه خود هدايت نمى شود مگر هدايتش كنند، شما را چه مى شود؟ چگونه داورى مى كنيد؟
«١٧» بقره / ٢٦٩: و به هركس دانش داده شد خير فراوانى داده شده است .
«١٨» بقره / ٢٤٧: گفت : خدا او را بر شما برگزيده و علم و (قدرت ) جسم او را وسعت بخشيده ، خداوند ملكش را به هر كس بخواهد مى بخشد و احسان خداوند وسيع و او آگاه است .
«١٩» نساء / ١١٣: خداوند كتاب و حكمت را بر تو نازل كرد و آنچه را نمى دانستى به تو آموخت و فضل خدا بر تو بزرگ بود.
«٢٠» نساء / ٥٤ و ٥٥: يا اين كه مردم (به پيامبر و خاندانش ) در برابر آنچه خدا از فضلش به ايشان بخشيده حسد مى ورزند با اين كه به آل ابراهيم (كه يهود از خاندان آنها هستند) كتاب و حكمت داديم و حكومت عظيمى در اختيار آنها قرار داديم ، ولى جمعى از آنها به آن ايمان آوردند و جمعى ايجاد مانع در راه آن نمودند و شعله فروزان آتش دوزخ براى آنها كافى است .