راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٤٢ - باب چهارم امر به معروف و نهى از منكر فرمانروايان و پادشاهان

امير المؤمنين نداشتم، به نزد او وارد شدم و سلام دادم، سرش را بلند كرد و نگاهى به من كرد، لبخندى زد و گفت: واى بر تو، خوب جادو مى‌كنى؟ گفتم: نه به خدا قسم يا امير المؤمنين! سپس داستان خودم را با آن پيرمرد نقل كردم، گفت: آن ورقه‌اى را كه به تو داد، بده ببينم، ورقه را دادم، نگاهى به آن انداخت و بعد شروع به گريه كرد و گفت: تو نجات يافتى و دستور داد از روى آن نوشتند و به من ده هزار درهم داد و پرسيد: آيا او را مى‌شناسى؟ گفتم: خير. گفت: ممكن است، خضر عليه السّلام باشد.

اين بود آخرين سخن در باب امر به معروف و نهى از منكر از كتاب محجّة البيضاء فى تهذيب الاحياء، و به دنبال آن، اگر خدا بخواهد، بخش اخلاق نبوّت خواهد آمد.

الحمد لله اوّلا و آخرا.