در حالى كه نفوس بر اساس فطرت مبتنى بر تكرار مكرّرات است، از اين رو مصلحت ديدم كه در اين بخش بر ذكر آداب و اخلاقى كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله با اسناد رسيده است، بسنده كنم و تمام آنها را با حذف سند فصل بفصل ادامه دهم تا اينكه در اين بخش علاوه بر جمع آداب، تجديد و تأكيد ايمان نيز با مشاهده اخلاق كريمه آن حضرت فراهم آمده باشد، اخلاقى كه به طور قطع هر كدام به تنهايى گواهى مى‌دهد كه آن بزرگوار گرامى‌ترين خلق خدا و در رتبه و منزلت از همه بالاتر و بزرگتر است، تا چه رسد به مجموع آنها؟ آنگاه علاوه بر اخلاق آن بزرگوار، بيان سيما و خلقت آن حضرت را نيز افزودم. و سپس معجزاتى را كه در اخبار صحيح رسيده است ذكر كردم تا بدان وسيله پرده از روى مكارم اخلاق و خصايص والايش به يك سو رود و از گوش منكران نبوّتش، درد مزمن ناشنوايى زدوده گردد. البته توفيق پيروى از سرور رسولان در حالات و اخلاق و ساير امور دينى به دست خداست، زيرا او راهنماى حيرت زدگان و پاسخگوى دعاى درماندگان است.

بايد در اين نخستين بخش، ادب آموزى خداوند را به آن حضرت، به وسيله قرآن، بيان و سپس مجموعه‌اى از خلق و خوى نيكويش را ذكر كنيم و بعد بخشى از آداب و اخلاق آن حضرت را بياوريم و پس از آن به بيان تكلّم و لبخندش بپردازيم و آنگاه آداب و اخلاق غذا خوردنش و بعد آداب و اخلاقش در لباس پوشيدن و سپس گذشت با وجود قدرت و چشم پوشى از آنچه باعث ناراحتى آن حضرت مى‌شد و سخاوت و بخشندگى و شجاعت و شهامتش و تواضع و فروتنى‌اش را بازگو كنيم و سرانجام به توصيف سيما و شمايلش و بيان مجموعه معجزات و آياتش بپردازيم.

مى‌گويم: من فصل ديگرى- پس از توصيف سيما و شمايلش- در بيان سيما و خلق و خو و سيره آن بزرگوار با همنشينان خود به روايت امام حسن و امام حسين عليهما السّلام مى‌افزايم و در نتيجه اين باب شامل چهارده فصل مى‌گردد.

غزّالى گويد:

در بيان ادب آموزى خداوند، برگزيده و حبيبش محمّد صلى الله عليه و آله را به وسيله قرآن‌

پيامبر در پيشگاه خداى تعالى بسيار فروتن و متواضع بود و همواره از درگاه حق‌