راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٩٠ - باب دوم در آداب مسافر از اوّل حركت تا بازگشت و آن يازده چيز است

عدالت رفتار كن، زيرا خداى تعالى عدالت را دوست مى‌دارد.»«٨٧»

ايّوب بن اعين روايت كرده، مى‌گويد: شنيدم كه وليد بن صبيح به امام صادق عليه السّلام عرض كرد: ابو حنيفه هلال ماه ذى الحجه را در قادسيّه ديده روز عرفه هم با ما بود، فرمود: نماز اين [مرد صحيح‌] نيست، نماز اين [مرد صحيح‌] نيست.«٨٨»»

امام على بن حسين عليه السّلام با شترى چهل مرتبه سفر حجّ رفت و يك تازيانه بر او نزد.«٨٩»

على عليه السّلام فرمود: «بالاى هر شترى، شيطانى است، او را سير كن و به كار وادار كن.»«٩٠»

رسول خدا صلى الله عليه و آله از راه بردن شتران به صورت قطار نهى كرد، از علّت آن پرسيدند؟

فرمود: «هيچ قطارى نيست مگر اين كه بين هر شتر تا شتر ديگر يك شيطان است.»«٩١»

در كتاب مكارم از قول ابو عبيده به نقل از امام باقر عليه السّلام يا امام صادق عليه السّلام نقل شده است كه فرمود: «هر مركبى كه ناهموار باشد و از صاحبش لجام بكشد يا رم كند، بايد در گوش او يا بر آن بخوانند: أفغير دين الله يبغون و له أسلم من فى السّموات و الارض طوعا و كرها و اليه ترجعون.»«٩٢»

از امام رضا عليه السّلام است كه فرمود: «در هر بينى حيوانات سوارى يك شيطان است، بنابر اين هر گاه كسى از شما خواست آن را لجام كند بايد بسم الله بگويد.»«٩٣»

غزّالى گويد: سزاوار است مسافر همه بار خود را مشخص كند و به چاروا دار نشان دهد. و مركب را به عقد صحيح اجاره كند تا بين آن دو اختلافى بروز نكند كه باعث رنجش قلبى گردد و از سخن گفتن زياد و لجبازى با چارواداران خوددارى كند و شايسته نيست از آن چه شرط كرده‌اند چيزى بيشتر بار كند، هر چند سبك باشد، زيرا هر چيز اندك به زياد مى‌انجامد و هر كه اطراف قرقگاه بگردد، ممكن است در آن بيفتد.

دهم از آداب سفر آن است كه شش چيز همراه داشته باشد. عايشه مى‌گويد: رسول خدا وقتى كه مسافرت مى‌كرد، پنج چيز به همراه خود مى‌برد: آيينه، سرمه‌دان، شانه كوچك [براى محاسن‌]، مسواك و شانه سر.«٩٤»