راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٦٧ - كتاب اخلاق امامان و آداب شيعه
«١٦٠» امام حسين عليه السّلام هر چند فرعى از پيامبر صلّى الله عليه و آله و على عليه السّلام و فاطمه عليها السّلام است ولى او خود اصل است براى فرزندان بعد از خود و همه آنان بخشندهاند و بزرگوار.
كرموا و جاد قبيلهم من قبلهم *** و بنوهم من بعدهم كرماء
فا النّاس ارض فى السماحة و النّدى *** و هم اذا عدّ الكرام سماء
لو أنصفوا كانوا لآدم وحدهم *** و تفرّدت بولادهم حواء«١٦١»
روز فتح مكه امّ هانى (خواهر امير المؤمنين عليه السّلام) خدمت پيامبر صلّى الله عليه و آله رسيد در حالى كه از برادرش على عليه السّلام گله داشت. پيامبر صلّى الله عليه و آله فرمود: «خدا مقام ابو طالب را بالا ببرد! اگر تمام مردم فرزندان او بودند همگى دلير و شجاع مىبودند» و على عليه السّلام در يكى از جنگها فرمود: «اين دو پسر را نگاه داريد كه من بر كشته شدن از آنها شايسته ترم، مبادا نسل رسول خدا صلّى الله عليه و آله قطع شود».
به محمّد بن حنفيّه- رضي الله عنه- گفتند: پدرت تو را سخاوتمندانه به ميدان جنگ مىفرستد ولى نسبت به حسن و حسين عليهما السّلام اجازه جنگ نمىدهد، فرمود: آنها دو چشم اويند و من دست او هستم، و انسان با دست، چشمان خود را حفظ مىكند. و در جاى ديگر هنگامى كه علت اين رفتار را پرسيدند، فرمود: من پسر اويم ولى حسن و حسين عليهما السّلام پسران رسول خدا صلّى الله عليه و آله هستند.
دلاورى و بخشندگى هر دو از يك [پستان] شير نوشيدهاند و در وقت ظهور به يكديگر وابستهاند، بنابراين توأم با يكديگرند و هر آدم بخشنده، دلير است و هر دليرى بخشنده است.
علىّ بن عيسى گويد: شجاعت امام حسين عليه السّلام ضرب المثل است و بردبارى و
«١٦٠» كشف الغمه ، ص ١٨٢ و مطالب السؤول ، ص ٧٣.
«١٦١» كشف الغمه ، ص ١٨٢.