راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٢٢ - باب اوّل در وجوب و فضيلت امر به معروف و نهى از منكر و نكوهش ترك آنها

يا رسول الله، آيا چنين چيزى شدنى است؟ فرمود: آرى، به خدايى كه جان من در اختيار اوست بدتر از آن خواهد شد، پرسيدند: يا رسول الله، بدتر از آن چيست؟ فرمود: چگونه خواهيد بود وقتى كه امر به معروف و نهى از منكر نكنيد؟ عرض كردند: يا رسول الله، مگر چنان چيزى مى‌شود؟ فرمود: آرى، قسم به آن كه جان من در دست اوست، بدتر از آن خواهد شد، عرض كردند: بدتر از آن چيست؟ فرمود: چگونه خواهيد بود وقتى كه معروف را منكر و منكر را معروف ببينيد؟ گفتند: يا رسول الله آيا چنين چيزى ممكن است؟ فرمود: آرى سوگند به آن كه جان من در اختيار اوست بدتر از آن خواهد شد، گفتند: بدتر از آن چيست؟ فرمود: چگونه خواهيد بود وقتى كه امر به منكر و نهى از معروف كنيد، گفتند: يا رسول الله، آيا چنين چيزى مى‌شود؟ فرمود: آرى قسم به خدايى كه جان من در دست اوست، بدتر از آن هم خواهد شد، خداى تعالى مى‌فرمايد: به ذات مقدسم سوگند خورده‌ام آنان را به آشوبى گرفتار سازم كه شخص بردبار هم سرگردان بماند.»«٢٦»

عكرمه از ابن عباس نقل كرده كه گفت: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده: مبادا نزد مردى بايستيد كه مظلومى را مى‌كشد، زيرا لعنت خدا بر كسى نازل مى‌شود كه در آن وقت حاضر باشد و از او دفاع نكند.»«٢٧»

رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «سزاوار نيست براى كسى كه در جايى شاهد حقى باشد مگر اين كه آن حق را بازگو كند زيرا گفتن حق نه باعث جلو آمدن اجل او مى‌شود و نه هرگز او را از روزى حتمى خود محروم مى‌سازد.»«٢٨»

اين دو حديث دليل آن است كه ورود به خانه‌هاى ظالمان و فاسقان جايز نيست و حضور در جاهايى كه منكر را در آنها مى‌بيند و توان از بين بردن آن را ندارد روا