راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٨٢ - سيما و شمايل پيامبر صلى الله عليه و آله

عموى پيامبر صلى الله عليه و آله ابو طالب او را ستوده، مى‌گويد:

و ابيض يستسقى الغمام بوجهه *** ثمال اليتامى عصمة للأرامل«٢٢٩»

برخى كه آن حضرت را توصيف كرده‌اند، رنگ پوست حضرتش را آميخته به سرخى ذكر كرده، گويند: آنچه از صورت آن بزرگوار آشكار و در معرض آفتاب و باد بود، به رنگ سرخ آميخته بود، و آنچه از بدن شريفش زير لباس بود به رنگ روشن خالص و بدون سرخى بود.

قطرات عرق در چهره آن حضرت همانند دانه‌هاى مرواريد و خوشبوتر از مشك بود.«٢٣٠»

امّا موى پيامبر صلى الله عليه و آله، موهاى نيكوى صافى داشت، نه زياد نرم و نه زياد پيچ در پيچ،«٢٣١» چنان بود كه وقتى شانه مى‌كرد، گويى راههاى شنى است. بعضى گفته‌اند:

موهايش تا شانه‌ها مى‌رسيد امّا بيشتر روايات برآنند كه تا نرمه گوشش مى‌رسيد و گاه موها را چهار رشته مى‌كرد كه هر گوشش را ميان دو رشته قرار مى‌داد و گاه موهايش را روى گوشها قرار مى‌داد، پايين موها مى‌درخشيد و موهاى سفيد سر و ريشش هفده مو بود و چيزى بر آن افزون نگشت.«٢٣٢»

از همه كس خوش صورت و نورانى‌تر بود، هيچ وصف كننده‌اى او را توصيف نمى‌كرد مگر اين كه به ماه شب چهارده تشبيه مى‌كرد،«٢٣٣» خشنودى و خشمش به دليل‌