خربزه و يا خرماى تازه‌اى بود، مى‌خورد.«٤١» در وقت غذا خوردن تكيه نمى‌داد و روى سفره نمى‌نشست بلكه حوله‌اى زير پاهايش مى‌انداخت.«٤٢» از نان گندم سه روز متوالى سير نخورد تا به ديدار خدا شتافت و اين اعمال را از باب ايثار و به خاطر كمك به ديگران مى‌كرد نه به دليل فقر و نه به سبب بخل«٤٣». دعوت به مهمانى را قبول مى‌كرد«٤٤» و به عيادت بيماران مى‌رفت، و تشييع جنازه مى‌كرد.«٤٥» در بين دشمنانش تنها و بدون پاسدار راه مى‌رفت،«٤٦» از همه مردم متواضعتر بود و از همه ساكت‌تر اما نه از راه كبر«٤٧» و سخنش رساتر از همه بود بدون كلام زايد«٤٨» و خوشروتر از همه مردم بود«٤٩» هيچ امرى از امور دنيا او را وحشت‌زده نمى‌ساخت.«٥٠» هر لباسى كه ممكن بود مى‌پوشيد گاهى پارچه‌اى به دور خود مى‌پيچيد و گاهى برد مخصوص يمنى و گاهى جبّه پشمى، هر

«٤١» درباره تمام اين مطالب به المواهب اللدنية قسطلانى ، ج ١، ص ٣٠٨ فصل ما تدعو ضرورته اليه (صلى اللّه عليه و اله ) مراجعه كنيد.

«٤٢» به سند اين حديث برخورد نكردم ، عراقى گويد: چنين عملى را بين اعمال پيامبر سراغ ندارم قول معروف نوشته ابن ماجه است از قول جابر كه ما در زمان رسول خدا كمتر پيش مى آيد كه طعامى داشته باشيم و اگر هم داشتيم ، جز دست و ساعد خود چيزى براى گستردن نداشتيم .

«٤٣» در امالى صدوق ، ص ١٩٢ نظير اين حديث آمده است .

«٤٤» اين حديث در آداب خوردن ص ٧ گذشت ، با اين عبارت : لودعيت الى كراع لا جبت .

«٤٥» اين حديث را ترمذى در ج ٤، ص ٢٣٥ و ابن ماجه به شماره ٤١٧٨ نقل كرده اند.

«٤٦» به كتاب المواهب اللدنية ، ج ١، ص ٣٠٢ مراجعه كنيد، حاكم در ج ٣، ص ٣١٣ از عايشه نقل كرده مى گويد: پيامبر (صلى اللّه عليه و اله ) نگهبان داشت تا اين كه آيه اللّه عصمك من الناس نازل شد، پيامبر (صلى اللّه عليه و اله ) سر از گنبد در آورد و فرمود: مردم ، برويد خداوند نگهدار من است .

«٤٧» در كتاب شمائل ترمذى ص ٢٣ و همچنين در كتاب الشمائل ابوالحسن بن ضحاك نظير اين مطلب آمده است .

«٤٨» در صحيح بخارى ، ج ٤، ص ٢٣١ و سنن ابى داوود آمده است : ((پيامبر صلى اللّه عليه و اله حديث را براى وعده معاد مى فرمود نه براى عدد و رقم )) سند اين حديث صحيح است . و در حديث هند بن ابى هاله آمده است : «پيامبر فصلى سخنان كوتاه و پر معنى فرمود بى كم و زياد. المعانى صدوق ص ٨١ و الشمائيل ترمذى ص ١٥.

«٤٩» حديثى با اين عبارت ترمذى در الشمائل ص ١٦ از قول عبداللّه بن جزء آورده : من كسى را متبسم تر از رسول خدا (صلى اللّه عليه و اله ) نديدم .

«٥٠» احمد در مسند عايشه به اين مضمون مطلبى را نقل كرده است .