راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٠١
از ابو سعيد خدرى نقل شده كه گفت: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «از ماست كسى كه عيسى بن مريم پشت سرش نماز مىخواند».«٤٧٥»
همچنين از او نقل شده كه گفت: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «مهدى با پيشانى بلند و بينى برجسته و عقابى از ماست، زمين را پر از عدل و داد مىكند همان طورى كه پر از ظلم و جور شده است و هفت سال سلطنت مىكند».«٤٧٦»
از حذيفة بن يمان به نقل از پيامبر صلى الله عليه و آله آمده است كه فرمود: «مهدى از فرزندان من است، رنگ رخسار او همچون رنگ چهره اعراب و اندامش همانند اندام بني إسرائيل (آل يعقوب) و بر گونه راستش خالى است كه گويى ستاره درخشانى است. زمين را از عدل و داد پر مىكند، همان طور كه پر از ظلم و جور شده است، همه اهل زمين و اهل آسمان و پرندگان هوا از خلافت او راضىاند».«٤٧٧»
در روايت ابو امامه باهلى آمده است: «حضرت مهدى عليه السّلام دو عباى قطوانى بر تن دارد، گويى يكى از رجال بني إسرائيل است. او گنجها را استخراج و شهرهاى مشركان را فتح مىكند».«٤٧٨»
در روايت جابر بن عبد الله است: «در آخر الزّمان براى امّت من خليفهاى است، وى به قدرى مال و ثروت مىپراكند كه قابل شمارش نباشد».«٤٧٩»
در روايت ابو سعيد آمده است: «حضرت مهدى عليه السّلام اموال را صحيح تقسيم مىكند، مردى پرسيد: صحيح يعنى چه؟ فرمود: بين مردم به طور مساوى تقسيم مىكند و خدا دلهاى امّت محمّد صلى الله عليه و آله را از بىنيازى پر مىكند و بين ايشان عدالت را مىگسترد». و در روايت ديگرى است: «بخشش آن حضرت گوارا خواهد بود».«٤٨٠»
از ابو سعيد خدرى به نقل از پيامبر صلى الله عليه و آله آمده است كه: «مردى از اهل بيت من خروج و به سنّت من عمل خواهد كرد خداوند براى او بركت نازل مىكند و زمين به خاطر او
«٤٧٥» اين حديث را ابوداوود در سنن ج ٢، ص ٤٢٢ و حاكم در مستدرك ، ج ٤، ص ٥٥٧ آورده است .
«٤٧٦» اين حديث را احمد در مسند ج ٣ ص ١٨، ٣٦، ٢٨، و ابوداوود در سنن ج ٢، ص ٤٢٢ آورده و در مستدرك حاكم ج ٤، ص ٥٥٧ نظير اين حديث آمده است .
«٤٧٧» كشف الغمه ، ص ٢٢٢ به نقل از كتاب البيان فى اخبار صاحب الزمان محمّد بن يوسف بن محمّد گنجى شافعى .
«٤٧٨» كشف الغمه ، ص ٢٢٢ به نقل از كتاب البيان فى اخبار صاحب الزمان محمّد بن يوسف بن محمّد گنجى شافعى .
«٤٧٩» كشف الغمه ، ص ٢٢٢ به نقل از كتاب البيان فى اخبار صاحب الزمان محمّد بن يوسف بن محمّد گنجى شافعى .
«٤٨٠» كشف الغمه ، ص ٣٢٢ تا ٣٢٤.