راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء)
(١)
جلد چهارم
٩ ص
(٢)
كتاب گوشهنشينى
٩ ص
(٣)
باب اول در نقل نظرات و اقوال مختلف و بيان دلايل دو گروه در اين باره
١٠ ص
(٤)
نقل دلايل طرفداران برترى عزلت
١٦ ص
(٥)
باب دوم در فوايد و مفاسد گوشه گيرى و بيان حقيقت فضايل آن
١٩ ص
(٦)
فايده اوّل- فراغت براى عبادت و تفكّر
٢٠ ص
(٧)
فايده دوم- به وسيله عزلت مىتوان از گناهانى كه غالبا در اثر معاشرت دامن انسان را مىگيرد، نجات
٢٣ ص
(٨)
فايده سوّم- نجات از آشوبها
٢٩ ص
(٩)
فايده چهارم-
٣١ ص
(١٠)
فايده پنجم
٣٤ ص
(١١)
فايده ششم- نجات از ديدار افراد كودن و نادان
٣٦ ص
(١٢)
فايده اوّل- تعليم و تعلّم-
٣٧ ص
(١٣)
فايده دوّم- سود رساندن و سود بردن است،
٤١ ص
(١٤)
فايده سوّم- ادب كردن و ادب شدن است
٤١ ص
(١٥)
فايده چهارم- انس گرفتن شخص با ديگران
٤٢ ص
(١٦)
فايده پنجم- درباره رسيدن خود و رساندن ديگران به ثواب
٤٤ ص
(١٧)
فايده ششم- از فوايد معاشرت، تواضع است
٤٤ ص
(١٨)
فايده هفتم- تجربههاست،
٤٧ ص
(١٩)
كتاب آداب مسافرت
٥٣ ص
(٢٠)
باب اول- در فوايد سفر
٥٥ ص
(٢١)
باب دوم در آداب مسافر از اوّل حركت تا بازگشت و آن يازده چيز است
٧٢ ص
(٢٢)
باب سوم در باره آنچه مسافر بايد بياموزد
٩٧ ص
(٢٣)
كتاب امر به معروف و نهى از منكر
١١٥ ص
(٢٤)
باب اوّل در وجوب و فضيلت امر به معروف و نهى از منكر و نكوهش ترك آنها
١١٦ ص
(٢٥)
باب دوم اركان و شرايط امر به معروف و نهى از منكر
١٢٨ ص
(٢٦)
باب سوم در منكراتى كه معمول و عادت مردم مىباشد
١٣٥ ص
(٢٧)
باب چهارم امر به معروف و نهى از منكر فرمانروايان و پادشاهان
١٣٦ ص
(٢٨)
كتاب اخلاق نبوّت و آداب معيشت
١٤٣ ص
(٢٩)
بخشى از اخلاق نيكوى پيامبر صلى الله عليه و آله
١٤٩ ص
(٣٠)
سخن و خنده پيامبر صلى الله عليه و آله
١٥٩ ص
(٣١)
در بيان اخلاق و آداب غذا خوردن آن حضرت
١٦٢ ص
(٣٢)
عفو با قدرت
١٧٣ ص
(٣٣)
شجاعت آن حضرت
١٧٩ ص
(٣٤)
تواضع آن حضرت
١٧٩ ص
(٣٥)
سيما و شمايل پيامبر صلى الله عليه و آله
١٨١ ص
(٣٦)
معجزات و شواهد صدق آن حضرت
١٩٠ ص
(٣٧)
كتاب اخلاق امامان و آداب شيعه
٢٠٥ ص
(٣٨)
فصل امّا كرامات امام حسين عليه السّلام
٢٧٢ ص
(٣٩)
اما كرامات آن حضرت
٣٨١ ص
(٤٠)
قليل الهمّ لا ولد يموت = و لا امر يحاذر ان يفوت
١٢ ص
(٤١)
قضى و طر الصبا و أفاد علما = فغايته التّفرّد و السّكوت
١٢ ص
(٤٢)
و إنّى لأستنعس و ما بى نعسة = لعلّ خيالا منك يلقى خياليا
٢٢ ص
(٤٣)
و أخرج من بين الجلوس لعلّنى = أحدّث نفسى عنك بالسرّ خاليا
٢٢ ص
(٤٤)
و كم سقت فى آثاركم من نصيحة = و قد يستفيد البغضة المتنّصح
٢٤ ص
(٤٥)
اخفض الصّوت إن نطقت بليل = و التفت بالنّهار قبل المقال
٣١ ص
(٤٦)
ليس للقول رجعة حين يبدو = بقبيح يكون او بجمال
٣١ ص
(٤٧)
اذا ساء فعل المرء ساءت ظنونه = و صدّق ما يعتاده من توهّم
٣٢ ص
(٤٨)
و عادى محبّيه بقول عداته = و اصبح فى ليل من الشكّ مظلم
٣٢ ص
(٤٩)
من حمد النّاس و لم يبلهم = ثمّ بلاهم ذمّ من يحمد
٣٢ ص
(٥٠)
و صار بالوحدة مستأنسا = يوحشه الاقرب و الابعد
٣٢ ص
(٥١)
عدوّك من صديقك مستفاد = فلا تستكثرن من الصّحاب
٣٤ ص
(٥٢)
فانّ الدّاء اوّل ما تراه = يكون من الطّعام او الشّراب
٣٤ ص
(٥٣)
اذا كان باب الذّل من جانب الغنى = سموت الى العلياء من جانب الفقر
٣٦ ص
(٥٤)
لا ينقص الكامل من كماله = ما جرّ من نفع إلى عياله
٤٥ ص
(٥٥)
من راقب النّاس مات غمّا = و فاز بالرّاحة الجسور
٤٦ ص
(٥٦)
و لم أرفى عيوب النّاس عيبا = كنقص القادرين على التّمام
٥٤ ص
(٥٧)
و اذا كانت النّفوس كبارا = تعبت فى مرادها الاجسام
٥٩ ص
(٥٨)
يرى الجبناء انّ الجبن حزم = و تلك خديعة النّفس اللّئيم
٥٩ ص
(٥٩)
و ابيض يستسقى الغمام بوجهه = ثمال اليتامى عصمة للأرامل
١٨٢ ص
(٦٠)
«اريد حباءه و يريد قتلى = عذيرى من خليلى من مراد
٢٣٢ ص
(٦١)
أشدد حيازيمك للموت = فانّ الموت لاقيك
٢٣٣ ص
(٦٢)
و لا تجزع من الموت = اذا حلّ بواديك
٢٣٣ ص
(٦٣)
فما كان من خير اتوه فانّما = توارثه آباء آبائهم قبل
٢٦٥ ص
(٦٤)
كرموا و جاد قبيلهم من قبلهم = و بنوهم من بعدهم كرماء
٢٦٧ ص
(٦٥)
فا النّاس ارض فى السماحة و النّدى = و هم اذا عدّ الكرام سماء
٢٦٧ ص
(٦٦)
لو أنصفوا كانوا لآدم وحدهم = و تفرّدت بولادهم حواء
٢٦٧ ص
(٦٧)
فنحن على الحوض ذوّاده = نذود و يسعد ورّاده
٣٠١ ص
(٦٨)
فما فاز من فاز الّابنا = و ما خاب من حبّنا زاده
٣٠١ ص
(٦٩)
فمن سرّنا نال منّا السّرور = و من ساء ناساء ميلاده
٣٠١ ص
(٧٠)
و من كان غاصبنا حقّنا = فيوم القيامة ميعاده
٣٠١ ص
(٧١)
«انت ربى اذا ظمأت الى الما = ءوقوتى اذا اردت طعاما
٣١٩ ص
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص

راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٠ - فايده اوّل- فراغت براى عبادت و تفكّر

فايده اوّل- فراغت براى عبادت و تفكّر

و انس با مناجات خداى تعالى به جاى گفتگو با مردم و پرداختن به كشف اسرار الهى در كار دنيا و آخرت و ملكوت آسمانها و زمين، زيرا تمام اينها فراغتى را مى‌طلبد كه با وجود معاشرت چنان فراغتى حاصل نمى‌شود. پس گوشه گيرى موجبى است براى رسيدن به آن: از اين رو، يكى از حكما گفته است: هيچ كس را خلوت به دست نمى‌آيد مگر با تمسّك به كتاب خداى عزّ و جل و تمسّك كنندگان به كتاب خدا آنانى هستند كه به وسيله ذكر خدا از دنيا رستند و با توفيق خدا به ياد خدا بودند با ياد خدا زندگى كردند، با ياد خدا مردند و با ياد خدا به لقاى الهى رسيدند. ترديدى نيست كه معاشرت، آنان را از فكر و ذكر باز مى‌دارد، بنابر اين گوشه نشينى براى ايشان بهتر است. از اين رو پيامبر صلى الله عليه و آله در آغاز كار از دنيا بريد و در كوه حرا عزلت گزيد تا نور نبّوت در وجود گرامى‌اش قوى گشت و ديگر حضور مردم پرده ميان آن حضرت و خدا نبود. از آن پس پيكر مقدّسش در ميان مردم و دل پاكش رو به سوى خدا بود و چنين جمع كردنى بين معاشرت آشكارا با مردم و توجّه نهانى به خدا، براى هيچ كس، جز به نيروى نبوّت هرگز ميسّر نيست بنابر اين سزاوار نيست كه هر ناتوانى به خود مغرور شود و به اين حال طمع ببندد. البته بعيد نيست كه بعضى از اوليا در نهايت به آن مرتبه برسند. از جنيد بغدادى نقل شده است كه مى‌گفت: من سى سال است كه با خدا سخن مى‌گويم در حالى كه مردم گمان مى‌كنند كه روى سخنم با آنهاست.

بى‌ترديد اين مقام تنها براى كسى ميسّر است كه در حبّ الهى چنان غرق شده باشد كه در دلش جايى براى ديگران باقى نباشد. در ميان دلباختگان به خلق كسانى هستند كه در ميان مردم حضور دارند امّا از فرط دلبستگى به معشوق نمى‌دانند چه مى‌گويند و چه مى‌شنوند، مانند كسى كه رويدادى دردناك بخشى از امور دنياى او را آشفته كرده و او را آنچنان در اندوه فرو برده است كه با مردمان مى‌آميزد بى آن كه وجودشان را احساس كند يا صدايشان را بشنود. در حالى كه امر آخرت در نظر عقلا مهمتر است، پس چنين چيزى در آن جا محال نيست بلكه براى اكثريت مردم كمك گرفتن، از گوشه گيرى سزاوارتر است. از اين رو به يكى از دانايان گفتند: هدف از خلوت و عزلت گزيدن چيست؟ گفت: آن است كه بر مداومت فكرى خود استمرار بخشند و علوم در دلهايشان استوار شود تا زندگى پاكيزه‌اى داشته باشند و شيرينى معرفت را بچشند.

به يكى از رهبانان گفتند: چقدر بر تنهايى پايدارى!؟ جواب داد: من تنها نيستم، من‌