از مناقب خوارزمى«٨٩» نقل شده است كه على عليه السّلام گويد: رسول خدا صلى الله عليه و آله در روز فتح خيبر به من فرمود: «اگر نبود كه گروههايى از امّت من درباره تو چيزى را بگويند كه نصارى درباره عيسى بن مريم گفته‌اند، هر آينه امروز سخنى درباره تو مى‌گفتم كه بر جمعى از مسلمانان گذر نمى‌كردى مگر خاك پاهايت و آب وضويت را برمى‌داشتند و بدان وسيله استشفاء مى‌كردند، ليكن همين قدر تو را بس كه تو از منى و من از تو مى‌باشم، تو از من ارث مى‌برى و من از تو، تو نسبت به من به منزله هارون نسبت به موسى هستى، جز اين كه بعد از من پيامبرى نخواهد بود، تو ادا كننده دين منى و براساس سنّت من پيكار مى‌كنى و در آخرت از همه مردم به من نزديكترى و براستى تو بر سر حوض كوثر جانشين منى، منافقان را از آن دور مى‌كنى و تو نخستين كسى هستى كه در كنار حوض كوثر بر من وارد مى‌شوى و نخستين فرد از امّت من هستى كه وارد بهشت مى‌شوى و همانا شيعيان تو بر منبرهايى از نور، با طراوت و شاداب و رو سفيد در اطراف من قرار دارند، آنان را شفاعت مى‌كنم، فرداى قيامت در بهشت همسايگان من هستند و دشمنان تو فرداى قيامت تشنه و پژمرده و رو سياه و افسرده‌اند، جنگ با تو، جنگ با من است و صلح با تو صلح با من است، نهان و آشكار تو نهان و آشكار من است، راز دل تو راز دل من است و تو دروازه علم و دانش منى و فرزندان تو، فرزندان من، گوشت و خون تو گوشت و خون من است. براستى كه حق با تو و بر زبان تو و در جلو چشمان تو است و ايمان با گوشت و خون تو در آميخته چنانكه با گوشت و خون من در آميخته است. همانا خداى تعالى به من امر كرده تا تو را بشارت دهم كه تو و عترت من در بهشت و دشمن شما در دوزخ است. كسى كه كينه تو را داشته باشد در حوض كوثر بر من وارد نمى‌شود و هر كه دوستدار تو باشد، از حوض كوثر دور نمى‌گردد. راوى گويد: على عليه السّلام فرمود: پس از شنيدن اين سخنان براى خدا به سجده افتادم و بر نعمتهايى كه خداوند به من ارزانى داشته از قبيل اسلام و قرآن و اين كه مرا محبوب خاتم پيامبران و سرور رسولان قرار داده است او را سپاس گفتم».

اخبار در فضايل على عليه السّلام بيشتر از حدّ شمارش است و در اين كتاب هدف ما بيان فضايل و مناقب ائمّه عليهم السّلام نيست، بلكه هدف بيان بخشى از اخلاق، صفات و كرامات‌

«٨٩» مناقب خوارزمى ، ص ٧٧، كفاية الطالب ، ص ١٣٥.