راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٨١ - باب دوم در آداب مسافر از اوّل حركت تا بازگشت و آن يازده چيز است

و انس و از شرّ درندگان و حشرات [سمّى‌] و از شرّ ارتكاب هر نوع حرامى، خودم را به خدا وا مى‌گذارم خداوند او را بيامرزد و توبه او را بپذيرد و مشكل او را كفايت كند و از بدى او را باز دارد و از هر شرّى نگهدارى كند.»«٣٢»

امام صادق عليه السّلام هر گاه پا در ركاب مى‌نهاد، مى‌گفت: «سبحان الّذى سخّر لنا هذا و ما كنّا له مقرنين» و هفت مرتبه سبحان الله و هفت مرتبه الحمد لله و هفت مرتبه لا اله الا الله مى‌گفت.»«٣٣»

در كتاب مكارم از امام رضا عليه السّلام نقل شده كه مى‌فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده: هر كس از شما كه هنگام سوار شدن بر مركب، بسم الله بگويد فرشته‌اى همراه او مى‌شود و از او نگهدارى مى‌كند تا فرود آيد و اگر سوار شود و نام خدا را نبرد، شيطان همراه او مى‌شود و به او مى‌گويد: آواز بخوان و اگر بگويد: آواز خوان نيستم، مى‌گويد: آرزو كن، و او همچنان آرزو مى‌كند تا از مركب پياده مى‌شود.»«٣٤»

امام رضا عليه السّلام فرمود: «هر كس وقتى كه سوار مركب شد بگويد: بسم الله و لا قوة الا بالله و الحمد للّه الّذى سخّر لنا هذا و ما كنّا له مقرنين، خود و مركبش را تا وقتى كه پياده مى‌شود، حفظ كرده است.»«٣٥»

در روايت ديگرى راجع به آنچه در وقت سوار شدن گفته مى‌شود، چنين آمده است:

«الحمد الله الّذى هدانا بالإسلام و علّمنا القرآن و من علينا بمحمّد صلى الله عليه و آله سبحان الّذى سخّر لنا هذا و ما كنّا له مقرنين و انّا الى ربّنا لمنقلبون و الحمد للّه ربّ العالمين، اللّهم انت الحامل على الظّهر و المستعان على الأمر و انت الصّاحب فى السّفر و الخليفة فى الأهل و المال و الولد، اللّهم انت عضدى و ناصرى. وقتى كه مركبت راه افتاد، در بين راه بگو:

خرجت بحول الله و قوّته بغير حول منّى و قوّة و لكن بحول الله و قوته، برئت اليك يا ربّ من الحول و القوّة، اللّهم انى أسئلك بركة سفرى هذا و بركة اهلى، اللّهم انّى اسئلك من فضلك الواسع رزقا حلالا طيّبا تسوقه الىّ و أنا خائض فى عافية بقوّتك و قدرتك، اللّهم انّى سرت فى سفرى هذا بلا ثقة منّى بغيرك و لا رجاء لسواك فارزقنى فى ذالك شكرك‌