راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٨٩ - باب دوم در آداب مسافر از اوّل حركت تا بازگشت و آن يازده چيز است
آنهاست.» از ابوذر- رض- نقل شده است از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيدم كه مىفرمود: «چهار پايان سوارى مىگويند: اللهمّ ارزقنى مليك صدق يشبعنى و يسقينى و لا يحملنى ما لا اطيق.»«٧٩»
امام صادق عليه السّلام فرمود: «كسى كه حيوان سوارى نمىخرد مگر اين كه آن حيوان مىگويد:
اللهم اجعله بى رحيما.»«٨٠»
عبد الله بن سنان از آن حضرت نقل كرده است كه فرمود: «مركب سوارى داشته باشيد كه هم زينت است و هم بدان وسيله نيازهايتان را برمىآوريد و روزى آنها نيز با خداست.»«٨١»
سكونى به اسناد خود روايت كرده، مىگويد: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: خداى تعالى مدارا را دوست دارد و كننده آن را يارى مىكند، بنابر اين چهار پايان لاغر را وقتى كه سوار شديد در منزلهايى كه فرود مىآييد اگر زمين خشك بود آنها را راحت بگذاريد [بار از پشت آنها برداريد] و اگر زمين سرسبز بود، بگذاريد تا بهرهمند شوند.»«٨٢»
على عليه السّلام فرمود: «هر كه از شما با چهار پايى مسافرت كرد، در هر منزلى كه فرود مىآيد، پيش از هر چيزى مىبايد به آب و علف آن بپردازد.»«٨٣»
امام باقر عليه السّلام فرمود: «هر گاه در زمين سرسبزى مسافرت مىكنيد با مدارا حركت كنيد، هر گاه در سرزمينى خشك سير مىكنيد، با شتاب حركت كنيد.»«٨٤»
سكونى به اسناد خود روايت كرده است: «پيامبر صلى الله عليه و آله شترى را ديد كه دستهايش را بستهاند و جهازش را برنداشتهاند، فرمود: صاحب اين شتر كجاست؟ آن را آزاد كنيد.
صاحبش بايد براى پاسخگويى اين عمل خصمانه خود در فرداى قيامت آماده شود.»«٨٥»
در خبر ديگرى آمده است «پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: بارها را به قسمت آخر پشت حيوانات بار كنيد چون دستها آويخته و پاها استوار است.»«٨٦»
ابن فضّال از حماد لحّام روايت كرده، مىگويد: «قطار شترى از كنار امام صادق عليه السّلام گذر كرد، شتر باركشى را ديد كه بارش كج شده بود، فرمود: اى غلام! با اين شتر به
«٧٩» من لا يحضره الفقيه ، باب حق الدابة على صاحبها، ص ٢٢٨.
«٨٠» من لا يحضره الفقيه ، باب حق الدابة على صاحبها، ص ٢٢٨.
«٨١» من لا يحضره الفقيه ، باب حق الدابة على صاحبها، ص ٢٢٨.
«٨٢» من لا يحضره الفقيه ، باب حق الدابة على صاحبها، ص ٢٢٨.
«٨٣» من لا يحضره الفقيه ، باب ما يحب من العدل على الجمل ، ص ٣٣٠.
«٨٤» من لا يحضره الفقيه ، باب ما يحب من العدل على الجمل ، ص ٣٣٠.
«٨٥» من لا يحضره الفقيه ، باب ما يحب من العدل على الجمل ، ص ٣٣٠.
«٨٦» من لا يحضره الفقيه ، باب ما يجب من العدل على الجمل ، ص ٣٣٠.