در حالى كه ريشه‌هايش درون خاك بود حركت مى‌كرد، مقابل پيامبر صلى الله عليه و آله ايستاد و سلام داد سپس، همان طورى كه در نهج البلاغه آمده است، به دستور آن حضرت به جاى خود برگشت.«٣١٠»

غزّالى گويد: هر كس در انجام خرق عادت به دست پيامبر صلى الله عليه و آله ترديد كند و گمان كند كه يكايك اين وقايع به تواتر نقل نشده است بلكه فقط قرآن متواتر است، مانند كسى است كه در شجاعت على عليه السّلام و سخاوت حاتم شك كند، معلوم است كه يكايك اين وقايع به تواتر نرسيده، ولى مجموع اين رويدادها باعث علم قطعى مى‌شود، وانگهى هيچ بحثى نيست كه قرآن متواتر است و بزرگترين معجزه باقى در ميان مردم مى‌باشد و براى پيامبر صلى الله عليه و آله معجزه جاويدى جز قرآن نيست از اين رو پيامبر صلى الله عليه و آله به وسيله قرآن، بلغاى دنيا و فصحاى عرب را به مبارزه طلبيده در حالى كه آن روز در جزيرة العرب هزاران تن از بلغاء و فصحاء بودند كه فصاحت پيشه آنان بود و به آن فخر و مباهات مى‌كردند، با اين همه در مقابل آنها فرياد مى‌زد: اگر شك دارند، نظير آن را يا ده سوره مثل آن يا يك سوره مانند آن را بياورند، (چنانكه در قرآن آمده است) به ايشان فرمود: لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى‌ أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً.«٣١١» و اين مطلب را براى ناتوان ساختن ايشان فرمود و آنها ناتوان ماندند و از او رو برتافتند تا آن جا كه خود را در معرض كشته شدن و زنان و كودكانشان را در معرض اسارت قرار دادند ولى نتوانستند با قرآن معارضه كنند و يا نسبت به روانى و زيبايى عبارات آن اشكالى وارد كنند، سپس اين قرآن در طول قرنها و عصرها در همه جاى عالم در شرق و غرب منتشر شد و تا امروز كه نزديك به پانصد سال«٣١٢» گذشته هيچ كس قادر بر معارضه با قرآن نبوده است، بنا بر اين چقدر نادان است كسى كه به احوال و رفتار و گفتار پيامبر صلى الله عليه و آله توجه كند سپس به اخلاق و معجزاتش بنگرد و بعد،

«٣١٠» خطبه قاصعه .

«٣١١» اسراء / ٨٨: اگر انسانها و پريان اتفاق كنند كه همانند قرآن را بياورند، همانند آن را نخواهند آورد هر چند يك ديگر را در اين كار كمك كنند.

«٣١٢» در زمانى كه غزالى اين مطلب را مى نوشته ، از نزول قرآن مجيد پانصد سال گذشته بوده است . » م .