روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٧٤ - ترجمه

مؤمن بود،زندگانى دهيم او را،زندگانى خوش و پاداشت كنيم [١]ايشان را مزدشان به نيكوتر آنچه كرده باشند.

پس چون خوانى [٢]قرآن،پناه با [٣]خداى ده از ديو ملعون [٤].

كه نيست او را دستى بر آنان كه ايمان آرند [٥]و بر خدايشان توكّل كنند.

بر حقيقت دست او [٦]بر آنان بود كه به او تولاّ كنند و آنان كه ايشان به او انباز گيرند [٧].

قوله [٨]: وَ اللّٰهُ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهٰاتِكُمْ ،-الآية،در اين آيت خداى تعالى منّت نهاد بر بندگانش،گفت:و خداى بيرون آورد شما را از شكم مادرتان [٩].

لاٰ تَعْلَمُونَ شَيْئاً ،شما چيزى ندانستى براى آن‌كه شما را عقل [١٠]و علمى نبود و اين جمله كه لاٰ تَعْلَمُونَ ، [١١]است،در محلّ حال است،اى غير عالمين. وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصٰارَ وَ الْأَفْئِدَةَ ،و شما را گوش و چشم و دل بيافريد كه آلت بينايى و شنوايى و دانايى است تا همانا [١٢]شاكر [١٣]شوى و شكر اين نعمت بگزارى [١٤].و«جعل» به معنى خلق است در اين آيت،متعدّى به يك مفعول.

أَ لَمْ يَرَوْا [١٥]إِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّرٰاتٍ فِي جَوِّ السَّمٰاءِ ،آنگه ما را تنبيه فرمود بر نظر،