روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٤٢ - ترجمه

مى‌خواهى [١]زينت [٢]زندگانى نزديكتر،فرمان مبر آن را كه ما غافل كرديم دل او را از ذكر ما به دنبال [٣]هواى خود رفت و بد كار او ضايع كردن.

بگو كه حق از خداى شماست،هركه خواهد گو ايمان آر و هركه خواهد گو كفر آر [٤]،ما بنهاديم [٥]براى كافران [٦]آتشى كه گرد درآيد به ايشان سرا پرده‌هايش،و اگر فرياد خواهند،فرياد رسند ايشان را به آبى چون دردى زيت بريان كند رويها را،بد شراب [٧]است آن و بد جاى است آن تكيه‌گاه [٨].

آنان كه ايمان آوردند و كار نكو [٩]كردند ما ضايع نكنيم مزد آن‌كس كه كار نكو كند.

آنان كه بود ايشان را بهشتها مقام،مى‌رود از زير ايشان جويها،به حلىّ ايشان كنند در آنجا از دست‌ورنجها [١٠]از زر و درپوشند جامه‌هاى سبز از ديبايى تنك و ستبر،تكيه زده باشند در آنجا بر تختها،نيك ثواب است و نيكو تكيه‌گاه است، بزن براى ايشان مثلى،دو مرد كرديم يكى را از ايشان دو بستان از انگور [١١]گرد آن گرفتيم [١٢]به درختان خرما و كرديم ميان آن كشتى.

هر دو بستان بداد ميوه‌ايش و نكردى نقصانى [١٣]،از او چيزى.بگشاديم ميان آن جوى.