روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٧٩ - ترجمه

يا بيفگنى آسمان را چنان كه گفتى بر ما پاره پاره يا بيارى خداى را و فريشتگان را گروه گروه يا باشد تو را خانه‌اى از زر،يا بر آسمان شوى [١]و نگرويم [٢]از رفتن تو تا فروآرى [٣]بر ما دفترى [٤]كه ما خوانيم [٥]،بگو:منزّه است خداى من،بودم الّا [٦]آدميى فرستاده [٧].

و چه بازداشت مردمان را ازآن‌كه ايمان آرند چون آمد به ايشان بيان،الّا آن‌كه گفتند:فرستاده است خداى آدميى پيغامبر؟ بگو اگر بودندى در زمين فريشتگانى كه مى‌رفتندى ساكن [٨]،بفرستادمانى بر ايشان از آسمان فريشته‌اى پيغامبر.

بگو:بس [٩]خداى گواه ميان من و ميان ايشان،او به بندگانش دانا و بينا بوده است.

[١٠] هركه را راه نمايد خداى،او راه يافته است،و هركه را گمره كند نيابى ايشان را يارانى[از فرود او] [١١]،و برانگيزيم ايشان را روز قيامت بر رويهاشان كوران و گنگان و كران،جاى ايشان دوزخ بود،هرگه فرومرد بيفزاييم آن را درفش [١٢].