و برانگيز آن را كه توانى از ايشان به آواز تو گرد آر بر ايشان سوار و پياده‌ات را،انبازى كن [١]با ايشان در مالها و فرزندان و وعده ده ايشان را و نويد ندهد [٢]ايشان را ديو،مگر فريفتن.

بندگان من نيست تو را بر ايشان دستى،و بس است خداى [٣]تو و كيل.

خداى شما آن است كه مى‌راند [٤]براى شما كشتى در دريا تا بجوى [٥]از روزيى [٦]او كه به شما بخشاينده بوده است.

و چون برسد به شما سختى در دريا،گم شوند [٧]آنان كه خوانى مگر او را چون برهاند شما را به بيابان برگردى،و بوده است آدمى كافر نعمت [٨].

ايمن شده‌اى [٩]كه فروبرد به شما كنارۀ بيابان يا فروفرستد بر شما بادى سخت،پس نيابى شما را وكيلى.

يا ايمن شده‌اى كه بازبرد [١٠]شما را در او يك‌بار ديگر فروگذارد [١١]بر شما شكننده‌اى از باد.غرق كند [١٢]شما را به آن كفر كه آوردى،پس نيابى خود را بر ما به آن پس‌روى.

[١] .آج،لب:انباز مى‌كن.

[٢] .قم:وعده.

[٣] .قم:خدات،آط،آج،لب:به خداى.

[٤] .اساس:مى‌فزايد،با توجه به نسخۀ آط،تصحيح شد.

[٥] .آج،لب:بگوييد.

[٦] .همۀ نسخه بدلها:روزى.

[٧] .قم،آج،لب:گم شود.

[٨] .همۀ نسخه بدلها،بجز مل:ناسپاس.

[٩] .مل،آج،لب:يا ايمن شديد.

[١٠] .آج،لب:اعادت كند.

[١١] .آج،لب:بفرستد.

[١٢] .آط،آب،آج،لب:غرقه كند.