روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٨٨ - ترجمه

زندگانى مى‌كنيد.اكنون بلا به سرتان آمد.چون بديدند كه فايده [١]نيست،گفتند:

راستى آن است كه ما را پيغامبرى بود كه ما را نهى كردى از كارهاى بسيار [٢]كه در آن سخط خداى بود،و اگر ما فرمان او كردمانى ما را بهتر بودى ما او را بكشتيم اين خون اوست از آنگاه در [٣]مى‌جوشد و ساكن نمى‌شود و او ما را خبر داده است به اين وقعت و بليّت كه ما در آنيم و ما او را باور نداشتيم.بيورزادان گفت:نام او چه بود؟ گفتند:يحيى زكريّا.گفت:اين حديث راست است،ديدى خداى تعالى انتقام كشيد [٤]براى اولياى خود.آنگه به روى در افتاد به سجده و خواصّ خود را گفت:

بروى و اين لشكر خردوس را بيرون [٥]كنى از شهر و درهاى شهر ببندى.آنگه بيامد و بر سر آن خون بايستاد [٦]و گفت:اين خون يحيى [٧]زكريّا!خداى تو و آن ما داند كه چه رسيد به بنى اسرايل [٨]!براى تو ساكن شو به فرمان خداى پيش ازآن‌كه از بنى اسرايل كس نماند،آن خون ساكن شد به فرمان خداى و بيورزادان [٩]قتل از ايشان برداشت و گفت:ايمان آوردم به آنچه بنى اسرايل [١٠]ايمان داشتند به آن و گوايى [١١]دادم كه جز خداى،خداى [١٢]نيست،و خداى تعالى وحى كرد به پيغامبرى [١٣]كه آن‌وقت [١٤]بود كه:بيورزادان [١٥]حيون صدوق،و حيون به زبان [١٦]عبرانى حديث الايمان باشد، گفت:اى مردى [١٧]نومسلمان،مردى راستينه است.آنگه بيورزادان [١٨]گفت كه اين دشمن خداى خردوس،مرا گفته است كه:از شما چندان [١٩]بكشم تا خون در اين جوى به لشكرگاه او رسد و من نتوانم فرمان او را عصيان كردن.آنگه بفرمود تا خندقى عظيم بكندند و گفت:بروى و هرچه دارى از گاو و گوسپند و شتر [٢٠]بيارى،