دانيال گفت:اجل،آرى [٥]،همچنين است.ما خداى آسمان و زمين را مى‌پرستيم [٦]و دين شما نداريم و ذبيحۀ شما نخوريم.او به خشم آمد و بفرمود تا چاله‌اى فراخ بكندند و دانيال را با پنج كس از قوم او در آن جا كردند.آنگاه شيران را گرسنه بكردند و در آنجا كردند [٧]و ايشان به صيد رفتند،گفتند:چون ما بازآييم از اينان جز استخوان مانده نباشد [٨].چون بازآمدند،درو [٩]نگريدند،ايشان را ديدند [١٠]نشسته و شيران پيش ايشان خفته و ديگرى با [١١]ايشان نشسته،ايشان [١٢]هفت‌كس بودند.

بخت‌نصّر گفت:اينان شش [١٣]بودند،اين هفتم از كجا آمد؟گفتند:ما نمى‌دانيم.آن هفتم فرشته‌اى بود كه خداى تعالى فرستاده بود او را،تا ايشان را نگاه دارد [١٤].

ازآنجا برآمد [١٥]و پنجه‌اى [١٦]بر روى بخت‌نصّر زد و خداى تعالى او را مسخ كرد و از او [١٧]برميد در بيابان با وحوش و سباع مختلط شد و هفت سال ممسوخ مى‌بود گاهى به صورت كركس و مدّتى به صورت شير و مدّتى به صورت گاو.چنان كه دانيال گفته بود و تعبير خواب او كرده [١٨].

وهب گفت:ازآن‌پس خداى ملك او با او داد.وهب را پرسيدند كه:ايمان آورد يا نه؟گفت،اهل كتاب در او خلاف كردند،بعضى گفتند:ايمان آورد و توبه كرد [١٩]و بعضى گفتند:او پيغامبران را كشته بود و مسجدها سوخته.خداى توبۀ او قبول نكرد.سدّى گفت:سبب هلاك او آن بود [٢٠]در نوبت دوم كه بخت‌نصّر دانيال

[١] .آط،آب،آز،آج،لب:ندارد.

[٢] .آب،مل،آز،آج،لب:نداريد.

[٣] .آب،مل،آز،آج،لب:نپرستيد.

[٤] .آب،مل،آز،آج،لب:نخوريد.

[٥] .مل:بلى.

[٦] .آج،لب:مى‌پرستم.

[٧] .آز:و آنجا كردن.

[٨] .مل:ايشان را استخوان نمانده بود.

[٩] .قم،مل:فرو.

[١٠] .قم،آط،آب،مل،آز،آج:لب يافتند.

[١١] .مل:بر.

[١٢] .همۀ نسخه بدلها:جمله.

[١٣] .آط،آب،مل،آز+كس.

[١٤] .مل:مى‌داشت.

[١٥] .لب:بر آمدى.

[١٦] .قم،آط،آب،مل،آز،آج،لب:تپنچه.

[١٧] .همۀ نسخه بدلها:واو.

[١٨] .قم،آط،آب،مل،آج،لب:در تعبير خواب او.

[١٩] .قم:ايمان آورده بود و توبه كرده،لب:آوردى توبه كرد.

[٢٠] .آب،آز،آج،لب:كه.