روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٤٨ - ترجمه

نهايت مقام خلقان است هيچ‌كس را نيست كه از اين حجاب در گذرد و هيچ فريشته زهره ندارد تا پيرامن اين حجاب گردد و مرا به حرمت تو دستورى دادند تا نزديك حجاب رفتم.گفت:آن فريشته كه صاحب«حجاب الذّهب»بود مرا برد تا به حجابى كه آن را«حجاب اللّؤلؤ»گويند.حجاب بجنبانيد،صاحب حجاب [١]گفت:

تو كيستى؟گفت:من صاحب حجاب زرم و محمّد با من است،رسول العرب.فريشتۀ موكّل بر حجاب[١١٥-ر]تكبير كرد و دست از حجاب بيرون كرد و مرا از آن فريشته بستد و ببرد تا به حجاب ديگر هم‌چونين [٢]حجاب بجنبانيد و آن فريشته بگفت:

كيست؟گفت:صاحب حجاب لؤلؤ و محمّد كه رسول عرب است با من است.او تكبير كرد و مرا از او بستد و به دگر [٣]حجاب رسانيد و به صاحب حجاب سپرد و هم‌چونين [٤]مرا از حجاب به حجاب مى‌بردند تا هفتاد حجاب ببريدم سطبرى هر حجابى پانصدساله راه،و از حجاب تا حجاب پانصدساله راه.پس ازآنجا رفرفى سبز فروگذاشتند [٥]كه نور آفتاب را غلبه مى‌كرد چشم من در آن نور خيره شد [٦]و مرا برآن رفرف نهادند و به عرش رسانيدند.چون عرش بديدم هرچه پيش از آن ديده بودم در چشم من حقير گشت.خداى تعالى مرا به مسند [٧]عرش مقرّب كرد [٨]و آنجا كه مستند [٩]اوست مرا برسانيد و از عرش قطره‌اى بچكيد و بر زبان من آمد به طعمى كه چشندگان از آن شيرين‌تر هيچ نچشند [١٠]و خداى تعالى مرا خبر داد از خبر اوّلينان و آخرينان و زبان من برگشاد.پس ازآن‌كه زبان من [١١]كند گشته بود [١٢].از آن هيبت و عظمت،من گفتم،

التّحيّات للّه[و] [١٣]الصّلوات الطّيّبات الطّاهرات. خداى تعالى گفت:

السّلام عليك ايّها النّبىّ و رحمة اللّه و بركاته. من گفتم:

السّلام علينا و على عباد اللّه الصّالحين، خداى تعالى مرا گفت:يا محمّد!دانى تا ملأ اعلى در چه