روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٤٧ - ترجمه

رسول-عليه السّلام-گفت:چون به سدرۀ منتهى رسيدم مى‌شناختم كه آن درخت سدره است به شاخ و برگش جز كه نورى برآن درخت نشست از نورهاى خداى تعالى كه وصف آن‌كس نداند و هو قوله: إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مٰا يَغْشىٰ [١].و فريشتگان [٢]كه عدد ايشان جز خداى نداند بر صورت ملخ زرّين بيامدند و برآن درخت نشستند و چندانى [٣]فريشته بودند [٤]گروه گروه [٥]پيرامن آن‌كه عدد ايشان جز خداى نداند.

و در مسائل عبد اللّه سلام آمد كه از رسول [٦]-عليه السّلام-از سدرۀ منتهى پرسيد.

گفت:درختى است در آسمان هفتم او را هزار هزار شاخ است،بر هر شاخى هزار هزار ازگ است بر هر ازگى هزار هزار برگ است،هر برگى [٧]چندان كه هزار هزار كردوس فريشته را سايه كند در هر كردوسى هزار هزار فريشته.گفت [٨]:مقام جبريل در ميان آن درخت بود،چون به آنجا رسيديم [٩]جبريل بازايستاد و مرا گفت [١٠]:پيش رو.گفتم:يا جبريل تو پيش رو.گفت:نه.تو بر خداى گرامى‌ترى از من و مقام من بيش از اين نيست،و ذلك قوله: وَ مٰا مِنّٰا إِلاّٰ لَهُ مَقٰامٌ مَعْلُومٌ [١١].

و روايت دگر [١٢]آن است كه جبريل-عليه السّلام-رسول را پيش كرد و او براثر [١٣]مى‌رفت،گفت تا برسيديم [١٤]به حجابى كه آن را«حجاب فراش [١٥]زر» گويند.جبريل-عليه السّلام-حجاب بجنبانيد.گفتند [١٦]:كيست؟گفت:جبريل است و محمّد با من است،فريشتۀ موكّل [١٧]بر حجاب گفت:اللّه اكبر و دست از حجاب بيرون كرد و مرا در برگرفت [١٨]و جبريل-عليه السّلام-از من بازايستاد.من جبريل[را] [١٩]گفتم در چنين جاى مرا رها مى‌كنى؟گفت:يا محمّد!اين جاى