روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٤١ - ترجمه

اى محمّد كه من همۀ آثار خير در امّت تو مى‌بينم.من گفتم:

الحمد للّه المنّان بالنّعم، گفتم:اين لوح چيست كه در دست دارى؟گفت:لوحى است آجال خلايق در او نوشته.گفتم:نام آنان كه قبض ارواح [١]ايشان[كرده‌اى] [٢]در روزگار گذشته؟ گفت:آن در لوحى [٣]ديگر است.گفتم:يا ملك‌الموت !تو چگونه توانى قبض ارواح اهل زمين كردن [٤]و تو بر جاى خود نشسته‌اى؟گفت:نمى‌بينى كه همه دنيا در پيش من است از مشرق تا به مغرب و دست من به همه جاى برسد [٥]،دنيا در پيش من به منزلت خوانى است پيش كسى نهاده تا چنان كه خواهد دست دراز مى‌كند و ازآنجا كه خواهد مى‌گيرد.[١١٣-پ]چون بنده‌اى را اجل به نزديك [٦]رسد [٧]،من در او نگرم و در اعوانان [٨]خود نگرم،اعوانان [٩]من بشناسند،نظر [١٠]من در او و در ايشان بدانند كه قبض روح او مى‌بايد كردن [١١]،معالجۀ قبض روح او كنند چون روح او به حلق [١٢]رسد،از پيش من باشد [١٣]،بر من پوشيده نبود.دست دراز كنم [١٤]و جان او بستانم تولّاى [١٥]قبض روح او جز من كس نكند كار من چنين بود با خلقان خداى در قبض ارواح.من از حديث او بگريستم.

چون از او بگذشتم [١٦]برسيدم [١٧]به فريشته‌اى ديگر عابس الوجه،كريه المنظر، شديد البطش،ظاهر الغضب،من در او نگريدم از او بترسيدم سخت.گفتم:يا جبريل! اين فريشته كيست كه من از او سخت بترسيدم؟گفت:ما همه در ترس از او به اين منزلتيم،اين مالك [١٨]است،خازن دوزخ تا خداى او را بيافريد باز خنديده نيست [١٩]و هرچه روز آيد خشم و عبوس او زيادت است بر دشمنان خداى و بر اهل معصيت