روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٤٠ - ترجمه

برف،كه نه آتش برف را مى‌گداخت [١]و نه برف آتش را مى‌كشت.تسبيح او اين بود كه به آوازى بلند فصيح [٢]مى‌گفت:

اللّهمّ مؤلّفا [٣]بين الثّلج و النّار الّف بين قلوب عبادك المؤمنين ،گفتم:اى جبريل اين كيست؟گفت:اين فريشته‌اى است او را حبيب [٤]گويند.خداى تعالى او را موكّل بكرده است [٥]بر اكناف آسمان و اطراف زمين و او نصيحت كند اهل زمينى [٦]را و تسبيح او آن است كه گفتم از آنگه كه خداى تعالى او را آفريده است.

گفت:آنگاه [٧]ازآنجا بگذشتم به فريشته‌اى رسيدم [٨]بر سريرى نشسته كه [٩]همه دنيا جمع كرده بود [١٠]و در پيش او نهاده و در دست او لوحى بود از نور،او در آن لوح مى‌نگريد،از چپ و راست نگاه نمى‌كرد [١١]و بر هيئت [١٢]مردى دلتنگ حزين بود.

گفتم:اى [١٣]جبريل!اين كيست؟كه من به هيچ فريشته بنگذشتم [١٤]كه مرا از او خوفى در دل آمد جز اين فريشته.گفت:ما همه چونين [١٥]خائفيم از او [١٦]،او ملك‌الموت است موكّل به قبض ارواح و از همه فريشتگان كار او بارنج‌تر است.من گفتم [١٧]:

كفى بالموت طامّة فقال ما بعد الموت اطمّ و اعظم ،گفتم:مرگ [١٨]بس باد طامّه و انبارنده.گفت:آنچه از پس مرگ است،از مرگ عظيم‌تر است و هايل‌تر.

گفتم:يا جبريل!هركه بميرد لا بد او را بيند؟گفت:آرى.گفتم:من مى‌خواهم تا نزد او روم و بر او سلام كنم و از او چيزى بپرسم [١٩].جبريل-عليه السّلام-مرا پيش [٢٠]برد.من بر او سلام كردم.او جبريل را به اشارت گفت:اين كيست؟جبريل گفت:

اين محمّد است-نبىّ الرّحمه-،پيغامبر رحمت و رسول عرب.مرا گفت:

مرحبا بنبىّ الرّحمة ،و مرا تحيّت نيكو كرد و بشارت داد به كرامت و مرا گفت:بشارت باد تو را