روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٣٣ - ترجمه

ازآنجا بگذشتم،جماعتى را ديدم مردمانى را بگرفته بودند و سرهاى ايشان به سنگ مى‌كوفتند،هرگه كه بكوفتندى دگرباره درست شدندى [١].بار ديگر به سنگ بكوفتندى هم‌چونين [٢].من گفتم يا [٣]جبريل اينان كه‌اند؟گفت اينان آنان‌اند كه در نمازهاى فريضه تقصير كرده‌اند و در نماز كسلانى كرده‌اند و از نماز خفتن [٤]بخفته‌اند نماز ناكرده.اينان را هم‌چونين [٥]عذاب مى‌كنند تا روز قيامت.

ازآنجا بگذشتم جماعتى را ديدم هريكى را [٦]خرقه پاره‌اى بر عورت نهاده ايشان را به جانب دوزخ مى‌راندند [٧]چنان كه چهار پايان را رانند به ضريع و زقّوم و حميم و سنگهاى دوزخ.گفتم:اى جبريل اينان كه‌اند؟گفت:آنان‌اند كه زكات مال نداده‌اند [٨]،اينان به اين عذاب گرفتار [٩]باشند تا به قيامت،و ما ظلمهم اللّه و ما اللّه بظلاّم للعبيد.

ازآنجا بگذشتم جماعتى را ديدم پاره‌اى گوشت پاكيزۀ پخته در پيش ايشان، نهاده و پاره‌اى گوشت پليد خام [١٠]،ايشان گوشت پاك پخته رها مى‌كردند و گوشت پليد خام مى‌خوردند.من گفتم:اى جبريل اينان كه‌اند؟گفت:اينان گروهى‌اند از امّت تو كه ايشان را زنان حلال پاكيزه باشند [١١]ايشان را رها كنند و تعرّض حرام كنند و از زنان هم‌چونين [١٢]،شوهران خود را رها كنند و ميل به مردان [١٣]نامحرم كنند.

آنگه گفت:در راه چوبى [١٤]ديدم كه هركس [١٥]كه به او بگذشت جامه‌اش [١٦]بدريد و اندامش بخراشيد.گفتم:اى جبريل اين چيست؟گفت:اين مثل مردمانى است از امّت تو كه بر راهها [١٧]بنشينند و راه زنند.آنگه اين آيت برخواند: ...وَ لاٰ تَقْعُدُوا بِكُلِّ صِرٰاطٍ تُوعِدُونَ -الآية [١٨].