روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٣٢ - ترجمه

بايست تا از تو چيزى پرسم.من براندم و التفات نكردم.

چون ازآنجا برفتم [١]عجوزى [٢]پيش من آمد آراسته به انواع زينت[١١١-پ]مرا گفت [٣]:توقف كن تا تو را چيزى گويم.من اسپ براندم و به او نگاه نكردم.

چون ازآنجا بگذشتم من جبريل را گفتم:يا جبريل اين [٤]كه بود كه مرا ندا كرد از دست راست؟گفت:آن داعيۀ جهودان بود،نيك كردى كه جوابش ندادى كه اگر او را جواب داديت [٥]،امّت تو به جهود ميل كردندى.گفتم:آن‌كه بود كه از چپ مرا ندا كرد؟گفت:آن داعيۀ ترسايان بود و اگر [٦]جواب داديت [٧]او را،امّت تو به ترساى [٨]ميل كردندى.گفتم:آن عجوز كه بود كه از پيش من برآمد [٩]،مرا گفت توقّف كن؟گفت:آن [١٠]دنيا بود و اگر او را جواب داديت [١١]امّت تو به دنيا ميل كردندى.

چون ازآنجا برفتيم [١٢]دو إنا [١٣]پيش من آوردند:يكى را آب در بود و يكى را خمر [١٤]،من اناى آب بستدم و بازخوردم.چون خمر عرضه كردند،گفتم:نخواهم كه سيراب شدم.جبريل مرا گفت:نيك كردى كه خمر نخواستى و الّا امّت تو مولع شدندى به خمر خوردن.گفت:ازآنجا بگذشتم گروهى را ديدم كه چيزى مى‌كشتند و حالى به بر [١٥]مى‌آمد و مى‌درويدند [١٦]و ديگرباره مى‌كشتند.من گفتم:

اى جبريل [١٧]اينان كه‌اند؟گفت:اينان [١٨]مجاهدان‌اند در سبيل خدا،كه حسنات ايشان مضاعف مى‌كنند به هفتصد [١٩]ضعف و آنچه نفقه كنند از مال خداى،عوض بازدهند [٢٠]ايشان را.