فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٤٧٠ - از انسانها
١٠٦٨. يكسان بودن مؤمنان و فاسقان در پاداش و كيفر، مورد سؤال انكارى خدا از آدميان:
أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ.
سجده (٣٢) ١٨
١٠٦٩. يكسان بودن اشخاص خودپسند، بر اثر جلوه اعمال زشتشان با افراد نيككردار، مورد سؤال انكارى خدا از انسانها:
أَ فَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَناً فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ ....
فاطر (٣٥) ٨
١٠٧٠. ناسپاسى انسانها در برابر نعمتهاى الهى، مورد سؤال توبيخى خداوند:
وَ آيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْناها وَ أَخْرَجْنا مِنْها حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ وَ جَعَلْنا فِيها جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ وَ فَجَّرْنا فِيها مِنَ الْعُيُونِ لِيَأْكُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَ ما عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ أَ فَلا يَشْكُرُونَ.
يس (٣٦) ٣٣-/ ٣٥
أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا خَلَقْنا لَهُمْ مِمَّا عَمِلَتْ أَيْدِينا أَنْعاماً فَهُمْ لَها مالِكُونَ وَ ذَلَّلْناها لَهُمْ فَمِنْها رَكُوبُهُمْ وَ مِنْها يَأْكُلُونَ وَ لَهُمْ فِيها مَنافِعُ وَ مَشارِبُ أَ فَلا يَشْكُرُونَ.
يس (٣٦) ٧١-/ ٧٣
١٠٧١. برترى افراد سعادتمند و برخوردار از ايمنى آخرتى، در مقايسه با افراد بدبخت و جهنّمى، پرسش تقريرى خدا از انسانها:
... أَ فَمَنْ يُلْقى فِي النَّارِ خَيْرٌ أَمْ مَنْ يَأْتِي آمِناً يَوْمَ الْقِيامَةِ ....
فصّلت (٤١) ٤٠
١٠٧٢. يكسان بودن مؤمنان صاحب برهان و دليل از سوى خدا با كافران فريفته اعمال زشت و پيرو هواى نفس، مورد پرسش انكارى خدا:
أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ كَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَ اتَّبَعُوا أَهْواءَهُمْ.
محمّد (٤٧) ١٤
١٠٧٣. عدم آگاهى خدا از سخنان پنهان و آشكار انسانها، مورد سؤال انكارى خدا:
وَ أَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ أَ لا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ.
ملك (٦٧) ١٣ و ١٤
١٠٧٤. يكسان بودن اشخاص تسليم خدا با گناهكاران، مورد سؤال انكارى خدا از انسانها:
أَ فَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ.
قلم (٦٨) ٣٥
١٠٧٥. بهرهمندى انسان از اعضا و جوارح، مورد سؤال خداوند براى اقرار و توجّه او به نعمتهاى الهى:
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي كَبَدٍ أَ يَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ أَ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ وَ لِساناً وَ شَفَتَيْنِ.
بلد (٩٠) ٤ و ٧-/ ٩
١٠٧٦. سؤال خداوند درباره آفرينش انسانها از نطفه و بارور شدن آن در رحم، در راستاى اقرار و بيدارى انسانها:
أَ لَمْ نَخْلُقْكُمْ مِنْ ماءٍ مَهِينٍ فَجَعَلْناهُ فِي قَرارٍ مَكِينٍ إِلى قَدَرٍ مَعْلُومٍ.
مرسلات (٧٧) ٢٠-/ ٢٢
١٠٧٧. سؤال انكارى خداوند از انسانها درباره پندار رها بودن آنان از امتحان الهى با صرف اظهار ايمان:
أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ.
عنكبوت (٢٩) ٢
١٠٧٨. پرسش تقريرى خداوند از انسانها، مبنى بر عهد و پيمان گرفتن از آنان براى عبادت خدا و پرهيز از بندگى شيطان:
أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ وَ أَنِ اعْبُدُونِي هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ.
يس (٣٦) ٦٠ و ٦١