فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات)
(١)
مقدمه
٨ ص
(٢)
شرح خطبه و ديباچه كتاب
٩ ص
(٣)
شرح معناى هبه
١١ ص
(٤)
مقصود از كلى و عقل
١٢ ص
(٥)
معناص صورت
١٢ ص
(٦)
معناى فصل
١٣ ص
(٧)
نفس و اقسام آن
١٤ ص
(٨)
حكمت و اقسام آن
١٥ ص
(٩)
اقسام حكمت نظرى و عملى
١٦ ص
(١٠)
مقصود از نور
٢٣ ص
(١١)
اقسام وجود
٢٥ ص
(١٢)
هدايت تكوينى و تشريعى
٢٧ ص
(١٣)
شرح معناى غره
٢٩ ص
(١٤)
مقاله مؤلف
٣٥ ص
(١٥)
وجه تسميه حكمت در قرآن به خير كثير
٣٧ ص
(١٦)
تعريف حكمت بقول حكماء
٣٩ ص
(١٧)
دليل بر افضل بودن علم حكمت از سائر علوم
٤٠ ص
(١٨)
مناقشه مؤلف در فرموده مصنف(ره)
٤١ ص
(١٩)
دليل افضل بودن معلوم در علم حكمت از معلومات ديگر
٤٢ ص
(٢٠)
نقد مؤلف بر مصنف(ره)
٤٣ ص
(٢١)
تقسيم افعال حقتعالى
٤٣ ص
(٢٢)
سجع و اقسام آن
٤٨ ص
(٢٣)
فرق بين فريده و در
٤٨ ص
(٢٤)
امور عامه و مقصود از آن
٥٣ ص
(٢٥)
پايان ديباجه
٥٤ ص
(٢٦)
فصل در شرح بديهى بودن وجود
٥٦ ص
(٢٧)
تعريفاتيكه براى وجود نمدهاند
٥٧ ص
(٢٨)
عدم احتياج وجود به تعريف و شرح الاسم بودن تعاريف
٥٨ ص
(٢٩)
دليل بر عدم امكان تعريف حقيقى براى وجود و مقاله ابن سينا درنجاة
٥٩ ص
(٣٠)
دنباله كلام در شرح الاسم بودن تعاريفى كه براى وجود نمودهاند
٦٠ ص
(٣١)
اصل بودن وجود
٦٩ ص
(٣٢)
رأى حكماء مشاء و اشراق در اصالت وجود و ماهيت
٧٢ ص
(٣٣)
دليل قائلين باصالت ماهيت
٧٥ ص
(٣٤)
جواب مصنف(ره) از دليل مذكور
٧٥ ص
(٣٥)
برخى ديگر از ادله قائلين به اصالت ماهيت
٧٧ ص
(٣٦)
جواب مرحوم علامه فقيد محقق آملى از استدلال مزبور
٧٧ ص
(٣٧)
استدلال ديگر براى اصالت ماهيت
٧٨ ص
(٣٨)
جواب مؤلف از استدلال مذكور
٧٨ ص
(٣٩)
شروع مصنف(ره) در بيان
٨٠ ص
(٤٠)
ادله قائلين باصالت وجود
٨٠ ص
(٤١)
دليل بر خير محض بودن وجود
٨١ ص
(٤٢)
دليل سوم براى اصالت وجود
٨٥ ص
(٤٣)
اقسام حركت
٩٥ ص
(٤٤)
دليل پنجم براى اصالت وجود
٩٩ ص
(٤٥)
فصل در مشترك معنوى بودن وجود
١٢٦ ص
(٤٦)
ادله مصنف(ره) بر اشتراك وجود
١٢٨ ص
(٤٧)
شرح ايطاء
١٤٨ ص
(٤٨)
فصل زايد بودن وجود بر ماهيت
١٥١ ص
(٤٩)
عارض بودن وجود بر ماهيت در عالم ذهن
١٦٢ ص
(٥٠)
كلام مرحوم لاهيجى در شوارق
١٧٠ ص
(٥١)
جواب محقق شريف از اشكال مذكور
١٧٢ ص
(٥٢)
اشكال مرحوم مصنف به لاهيجى(ره)
١٧٣ ص
(٥٣)
زائد بودن فرد از وجود بر ماهيت
١٨٤ ص
(٥٤)
اطلاقات سهگانه در وجود
١٨٧ ص
(٥٥)
فصل در بيان صرف الوجود بودن حقتعالى
١٩٢ ص
(٥٦)
دليل بر عينيت وجود و ماهيت در حقتعالى
١٩٦ ص
(٥٧)
محذور عارض بودن وجود حقتعالى بر ماهيتش جل و على
٢٠١ ص
(٥٨)
فصل آراء حكماء در وحدت و كثرت حقيقت وجود
٢٠٧ ص
(٥٩)
عقيده فهلويون و حكماء اشراقى
٢٠٧ ص
(٦٠)
وجود از نظر حكماء مشاء
٢١٩ ص
(٦١)
تضعيف مصنف(ره) نسبت بمذهب حكماء مشاء
٢٢٠ ص
(٦٢)
رأى جمهور متكلمين
٢٣٢ ص
(٦٣)
امثله اقوال سهگانه رأى اشراقيين، حكماء مشاء و متكلمين
٢٣٣ ص
(٦٤)
تشريح مذهب قائلين به وحدت وجود و كثرت موجود
٢٣٥ ص
(٦٥)
قدح و اشكال مصنف(ره) در مذهب قائلين مذكور
٢٣٦ ص
(٦٦)
رد و اختيار مصنف(ره)
٢٣٧ ص
(٦٧)
كلام دانشمند فقيد سيد فخر الدين طباطبائى قدس سره
٢٣٨ ص
(٦٨)
مقاله مؤلف
٢٤٢ ص
(٦٩)
تأويل مذهب متكلمين
٢٤٣ ص
(٧٠)
فصل در اثبات وجود ذهنى
٢٥٠ ص
(٧١)
اشاره مرحوم مصنف به ادله وجود ذهنى
٢٥٣ ص
(٧٢)
علت پيدايش آراء در وجود ذهنى
٢٦٣ ص
(٧٣)
اشكال اول اجتماع جوهر يا عرض
٢٦٥ ص
(٧٤)
اشكال دوم اندراج اعراض تسع در مقوله كيف
٢٦٨ ص
(٧٥)
وجه اصعب بودن اشكال دوم
٢٧٠ ص
(٧٦)
رأى متكلمين و تفصيل فاضل قوشجى
٢٧٤ ص
(٧٧)
جواب از استدلال متكلمين
٢٧٤ ص
(٧٨)
تصوير كلام قوشجى
٢٧٨ ص
(٧٩)
جواب چهارم و كلام قائلين به اشباح
٢٨٠ ص
(٨٠)
جواب پنجم و كلام سيد صدر الدين
٢٨٣ ص
(٨١)
مقاله مرحوم مصنف
٢٨٤ ص
(٨٢)
كلام مرحوم مصنف در تضعيف گفته سيد صدر
٢٨٥ ص
(٨٣)
تنقيد مصنف(ره) از كلام سيد
٢٨٨ ص
(٨٤)
جواب ششم و مقاله محقق دوانى
٢٩٠ ص
(٨٥)
جواب از اشكال اتحاد جوهر با عرض
٢٩٢ ص
(٨٦)
جواب هفتم و كلام ملاصدرا در اسفار
٢٩٧ ص
(٨٧)
كلام مرحوم مصنف
٣٠١ ص
(٨٨)
ايراد مصنف بر كلام صاحب اسفار
٣١٦ ص
(٨٩)
جواب هشتم و مختار مصنف در وجود ذهنى
٣٢٠ ص
(٩٠)
مبحث اتحاد عاقل با معقول
٣٢٤ ص
(٩١)
مسلك تضايف و كلام صاحب اسفار
٣٢٥ ص
(٩٢)
توجيه مصنف(ره) در حاشيه اسفار
٣٢٦ ص
(٩٣)
مسلك مصنف در اتحاد عاقل با معقول
٣٢٧ ص
(٩٤)
مراد قائلين باتحاد عاقل با معقول و مورد استعمال آن
٣٢٩ ص
(٩٥)
فصل تعريف معقول ثانى و اصطلاح منطقيين و حكماء
٣٣٥ ص
(٩٦)
نسبت بين معقول ثانى باصطلاحين
٣٤١ ص
(٩٧)
كلام خواجه طوسى(ره) و نقد بر فاضل قوشجى
٣٤٤ ص
(٩٨)
فصل تقسيم وجود و عدم به مطلق و مقيد
٣٥٠ ص
(٩٩)
فصل در بيان احكام سلبى وجود
٣٥٣ ص
(١٠٠)
دليل عدم تركيب وجود
٣٦٣ ص
(١٠١)
فصل وجود حقيقت مشكك بوده و تكثر در آن بواسطه ماهيت است
٣٦٦ ص
(١٠٢)
اختلاف مشائين با اشراقيين در حصر تمايز
٣٦٩ ص
(١٠٣)
مختار مصنف(ره) درمورد تشكيك
٣٧٣ ص
(١٠٤)
فصل در بيان اينكه معدوم چيزى نيست
٣٧٥ ص
(١٠٥)
مذاهب سهگانه در هويت معدوم
٣٧٦ ص
(١٠٦)
حال از نظر معتزله
٣٧٩ ص
(١٠٧)
اعتراض كاتبى و جواب شارح مواقف
٣٨٢ ص
(١٠٨)
فوائد ادبى
٣٨٥ ص
(١٠٩)
شبهات معتزله و جواب مصنف(ره) از آنها
٣٨٨ ص
(١١٠)
فصل در بيان نفى امتياز و عليت در اعدام
٣٩٩ ص
(١١١)
فصل در بيان امتناع و امكان اعاده معدوم
٤٠٤ ص
(١١٢)
ادله استحاله اعاده معدوم
٤٠٧ ص
(١١٣)
وجه انكار متكلمين
٤١٧ ص
(١١٤)
تقرير استدلالقائلين به جواز اعاده معدوم
٤٢٠ ص
(١١٥)
خاتمه كتاب
٤٢٤ ص
(١١٦)
فصل اشكال در معدوم مطلق و جواب از آن
٤٢٦ ص
(١١٧)
فصل ميزان صدق در قضايا
٤٣٧ ص
(١١٨)
معناى نفس الامر
٤٤٣ ص
(١١٩)
بيان دو اصطلاح در نفس الامر
٤٤٨ ص
(١٢٠)
نسبت بين نفس الامر و خارج و ذهن
٤٥٤ ص
(١٢١)
فصل در بيان جعل
٤٥٧ ص
(١٢٢)
مجعول بودن وجود
٤٥٨ ص
(١٢٣)
تقسيم جعل به بسيط و مركب
٤٥٩ ص
(١٢٤)
مورد جعل مركب
٤٦٠ ص
(١٢٥)
اقوال سهگانه در مجعول اصلى
٤٦٤ ص
(١٢٦)
علت پيدايش قول باصالت ماهيت در جعل
٤٦٦ ص
(١٢٧)
كلام صاحب شوارق(ره)
٤٦٧ ص
(١٢٨)
مقاله مرحوم محقق داماد و نقد مصنف(ره) بر او
٤٦٩ ص
(١٢٩)
رأى حكماء مشاء در مجعول اصلى
٤٧١ ص
(١٣٠)
اقسام جعل
٤٧٣ ص
(١٣١)
مختار مرحوم مصنف
٤٧٧ ص
(١٣٢)
استدلال مرحوم مصنف براى مرام خود
٤٧٩ ص
(١٣٣)
پايان كتاب
٤٨٦ ص
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص

فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٩٥ - جواب از اشكال اتحاد جوهر با عرض

كيف و لو لم تؤخذ فيهما لم يكن الاشخاص ايضا جواهرا و كمّيّات او

غيرهما بالحقيقة و بالحمل الشّايع مع انّها كذلك لكنّه غير مجد لانّ مجرّد

اخذ مفهوم جنسى فيى مفهوم نوعى لا يجوب اندراج ذلك النّوع فى ذلك‌

الجنس كاندراج الشّخص تحت الطّييعة و لا حمله شايعا عليه اذ لم يكن‌

ازيد من صدق ذلك الجنس على نفسه حيث لا يوجب كونه فردا من‌

نفسه بل الاندراج الموجب ذلك ان يترتّب على المندرج آثار تلك‌

الطّبيعة المندرج فيها كما يقال:

السّطح كملّ متّصل، قارّ، منقسم فى الجهتين فيكون السّطح باعتبار كمّيّته‌

قابلا للانقسام و باعتبار اتّصاله ذا حدّ مشترك و باعتبار قراره ذا اجزاء

مجتمعة فى الوجود و ترتّب الآثار مشروط بالوجود العينى كما فى الشّخص‌

الخارجى من السّطح.

و امّا طبيعة السّطح المعقولة فلا يترتّب عليها تلك الآثار كما لا يخفى نعم‌

مفاهيمها لا تنفكّ عنها.

ترجمه: بحمل ذاتى اوّلى مقوله بودن هر مقوله‌اى را بر صورت علميّة از ممكنات‌

حمل مى‌كنيم چه جوهر و چه كمّ و چه كيف و چه غير اينها از مقولات ديگر باشد

و امّا از نظر حمل شايع بايد بگوئيم:

تمام از مقوله كيف هستند و هيچ منافاتى نيست بين اينكه صورت علميّه‌

را بحمل اوّلى از مقوله كذائى دانسته و در عين حال بحمل شايع از مقوله كيف‌

باشد زيرا حمل‌ها با هم مختلفند چنانچه جزئى بيكى از دو حمل جزئى بوده و در

عين حال بحمل ديگر جزئى نيست و بين ايندو هيچ تنافى و تناقضى وجود ندارد

و سرّش اينستكه حمل‌ها مختلفند و لذا در تناقض غير از وحدات هشتگانه وحدت‌

حمل نيز شرط است و اين بيان طريقه صدر المتألّهين مى‌باشد وى در مبحث‌

وجود ذهنى از كتاب اسفار مى‌گويد:

طبايع كلّيّه عقليّه بملاحظه كلّيّت و معقوليّتشان در تحت هيچ مقوله‌اى از