فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٥٢ - فصل در اثبات وجود ذهنى

صدورى گويند و حلول در باب علل و معاليل بى‌معنا است بلكه مى‌توان گفت‌

مستحيل مى‌باشد زيرا مستلزم تحصيل حاصل مى‌شود چون حلول اشياء حالّه‌

بلحاظ وجود آنها است در ظرف خودشان و فرض اينستكه بمجرّد وجود علل‌

معلولات نيز موجود مى‌شوند لذا بعد از آن معنا ندارد آنها را در ظرف علل حالّ قرار

دهيم.

قوله: كقيام الاشياء بالمبادى العاليّة: مراد عقول و نفوس كلّيّه است چه طولا و

چه عرضا.

قوله: سيّما مبدء المبادى الخ: منظور ذات واجب حقتعالى است كه تمام‌

موجودات قيامشان بمبدء قيام صدورى است طبق تقرير ايشان و سرّ اينكه مصنّف‌

تعبير به كلمه لا سيمّا نمود اينستكه اگرچه عقول و نفوس بلحاظ فعّاليّت و

خلّاقيّتشان صوادرى دارند لكن در حقيقت آنها چون وجود ظلّى حقتعالى هستند

سزاوار اينست كه قيام صوادر آنها را بحضرتش نسبت دهيم.

متن: « ٤١ »