فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٤ - شرح معناى غره

فى: حرف جار.

الذّكر: مجرور است به « فى » و متعلّق است به « سمّيت » و مقصود از

« ذكر » قرآن مجيد مى‌باشد، از اينرو « الف و لامش» براى عهد

ذهنى است.

بالخير: جارّ و مجرور و متعلّق است به « سميّت » .

الكثير: صفت است براى « الخير » .

سمّيت: فعل مجهول و ضمير « هى » نائب فائل آن بوده و به « حكمت »

راجع است.

ترجمه: اين كتاب منظومه را در حكمت عالى و متعالى است بنظم درآوردم و

حكمت همان است كه خداوند متعال در قرآن عزيز از آن به خير كثير ياد نموده‌

است.

شرح عربى: نظمتها فى الحكمة الّتى سمت، اى علت، فى الذّكر، اى القرآن المجيد،

بالخير الكثير سمّيت، قال اللّه تعالى و تبارك:

و من يؤت الحكمة فقد اوتى خيرا كثيرا

ترجمه: اين منظومه را در فنّ حكمت بنظم درآوردم، حكمتى كه در ذكر يعنى‌

قرآن مجيد از آن به خير كثير نام برده شده، خداوند تبارك و تعالى در قرآنش‌

فرموده بكسيكه حكمت داده شده، پس هر آينه خير كثير نصيبش گرديده.

شرح فارسى:

توضيح‌

اين آيه در سوره بقره آيه ٢٦٩ هست.

مؤلّف گويد:

تفسير حكمت در اين آيه به حكمت مورد بحث كه حكمت يونانيّون‌

مى‌باشد خالى از اعتساف نيست اگرچه در بعضى از تفاسير اهل سنّت مانند