فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٥٤ - اشاره مرحوم مصنف به ادله وجود ذهنى
( اجتماع دو نقيض با جمع شدن دو ضدّ مغاير است).
در ايندو مثال « بارد بالطّبع» را برا « بحر من زيبق» و « مغاير لاجتماع
الضّديّن» را براى « اجتماع نقيضين» اثبات كردهايم و چون ثبوت شيئ برا شيئ
ديگر فرع بر آنست كه مثبت له ثابت و موجود باشد و از طرف ديگر ايندو موضوع
در خارج يقينا وجود ندارند لا جرم مىبايد در ذهن ثابت بوده و تحقّق داشته
باشند.
دليل دوّم
دليل دوّم اينكلام ما است كه در متن گفتهايم:
معناى عام را انتزاع مىكنيم يعنى بسا مفهوماتى را كه متّصف به كلّيّت
و عموم هستند ما تصوّر مىكنيم باين نحو كه مميّزات و مشخّصات را از آنها حذف
كرده و معناى صرف و كلّى بحت را متصوّر قرار مىدهيم و چون تصوّر خود اشاره
عقليّه بوده و از طرف ديگر معدوم مطلق را نمىتوان مورد اشاره قرار داد در نتيجه
بايد ملتزم كه مفهومات كلّيّه بنحو كلّيّات وجود داند و چون در خارج تحقّق
ندارند زيرا هر موجود خارجى لا محاله بايد جزئى باشد پس نتيجتا بايد بگوئيم در
ذهن تحقّق دارند.
شرح فارسى:
توضيح
ادلّه بر اثبات وجود ذهنى
ماهيّات
دليل اوّل: بسيارى از اشياء هستند كه وجود خارجى نداشته و معذلك
موضوع حكم واقع مىشوند، مانند دريائى از جيوه يا اجتماع نقيضين كه
مىگوئيم:
دريائى از جيوه طبعا سرد است يا اجتماع نقيضين با اجتماع ضدّين مغاير