فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات)
(١)
مقدمه
٨ ص
(٢)
شرح خطبه و ديباچه كتاب
٩ ص
(٣)
شرح معناى هبه
١١ ص
(٤)
مقصود از كلى و عقل
١٢ ص
(٥)
معناص صورت
١٢ ص
(٦)
معناى فصل
١٣ ص
(٧)
نفس و اقسام آن
١٤ ص
(٨)
حكمت و اقسام آن
١٥ ص
(٩)
اقسام حكمت نظرى و عملى
١٦ ص
(١٠)
مقصود از نور
٢٣ ص
(١١)
اقسام وجود
٢٥ ص
(١٢)
هدايت تكوينى و تشريعى
٢٧ ص
(١٣)
شرح معناى غره
٢٩ ص
(١٤)
مقاله مؤلف
٣٥ ص
(١٥)
وجه تسميه حكمت در قرآن به خير كثير
٣٧ ص
(١٦)
تعريف حكمت بقول حكماء
٣٩ ص
(١٧)
دليل بر افضل بودن علم حكمت از سائر علوم
٤٠ ص
(١٨)
مناقشه مؤلف در فرموده مصنف(ره)
٤١ ص
(١٩)
دليل افضل بودن معلوم در علم حكمت از معلومات ديگر
٤٢ ص
(٢٠)
نقد مؤلف بر مصنف(ره)
٤٣ ص
(٢١)
تقسيم افعال حقتعالى
٤٣ ص
(٢٢)
سجع و اقسام آن
٤٨ ص
(٢٣)
فرق بين فريده و در
٤٨ ص
(٢٤)
امور عامه و مقصود از آن
٥٣ ص
(٢٥)
پايان ديباجه
٥٤ ص
(٢٦)
فصل در شرح بديهى بودن وجود
٥٦ ص
(٢٧)
تعريفاتيكه براى وجود نمدهاند
٥٧ ص
(٢٨)
عدم احتياج وجود به تعريف و شرح الاسم بودن تعاريف
٥٨ ص
(٢٩)
دليل بر عدم امكان تعريف حقيقى براى وجود و مقاله ابن سينا درنجاة
٥٩ ص
(٣٠)
دنباله كلام در شرح الاسم بودن تعاريفى كه براى وجود نمودهاند
٦٠ ص
(٣١)
اصل بودن وجود
٦٩ ص
(٣٢)
رأى حكماء مشاء و اشراق در اصالت وجود و ماهيت
٧٢ ص
(٣٣)
دليل قائلين باصالت ماهيت
٧٥ ص
(٣٤)
جواب مصنف(ره) از دليل مذكور
٧٥ ص
(٣٥)
برخى ديگر از ادله قائلين به اصالت ماهيت
٧٧ ص
(٣٦)
جواب مرحوم علامه فقيد محقق آملى از استدلال مزبور
٧٧ ص
(٣٧)
استدلال ديگر براى اصالت ماهيت
٧٨ ص
(٣٨)
جواب مؤلف از استدلال مذكور
٧٨ ص
(٣٩)
شروع مصنف(ره) در بيان
٨٠ ص
(٤٠)
ادله قائلين باصالت وجود
٨٠ ص
(٤١)
دليل بر خير محض بودن وجود
٨١ ص
(٤٢)
دليل سوم براى اصالت وجود
٨٥ ص
(٤٣)
اقسام حركت
٩٥ ص
(٤٤)
دليل پنجم براى اصالت وجود
٩٩ ص
(٤٥)
فصل در مشترك معنوى بودن وجود
١٢٦ ص
(٤٦)
ادله مصنف(ره) بر اشتراك وجود
١٢٨ ص
(٤٧)
شرح ايطاء
١٤٨ ص
(٤٨)
فصل زايد بودن وجود بر ماهيت
١٥١ ص
(٤٩)
عارض بودن وجود بر ماهيت در عالم ذهن
١٦٢ ص
(٥٠)
كلام مرحوم لاهيجى در شوارق
١٧٠ ص
(٥١)
جواب محقق شريف از اشكال مذكور
١٧٢ ص
(٥٢)
اشكال مرحوم مصنف به لاهيجى(ره)
١٧٣ ص
(٥٣)
زائد بودن فرد از وجود بر ماهيت
١٨٤ ص
(٥٤)
اطلاقات سهگانه در وجود
١٨٧ ص
(٥٥)
فصل در بيان صرف الوجود بودن حقتعالى
١٩٢ ص
(٥٦)
دليل بر عينيت وجود و ماهيت در حقتعالى
١٩٦ ص
(٥٧)
محذور عارض بودن وجود حقتعالى بر ماهيتش جل و على
٢٠١ ص
(٥٨)
فصل آراء حكماء در وحدت و كثرت حقيقت وجود
٢٠٧ ص
(٥٩)
عقيده فهلويون و حكماء اشراقى
٢٠٧ ص
(٦٠)
وجود از نظر حكماء مشاء
٢١٩ ص
(٦١)
تضعيف مصنف(ره) نسبت بمذهب حكماء مشاء
٢٢٠ ص
(٦٢)
رأى جمهور متكلمين
٢٣٢ ص
(٦٣)
امثله اقوال سهگانه رأى اشراقيين، حكماء مشاء و متكلمين
٢٣٣ ص
(٦٤)
تشريح مذهب قائلين به وحدت وجود و كثرت موجود
٢٣٥ ص
(٦٥)
قدح و اشكال مصنف(ره) در مذهب قائلين مذكور
٢٣٦ ص
(٦٦)
رد و اختيار مصنف(ره)
٢٣٧ ص
(٦٧)
كلام دانشمند فقيد سيد فخر الدين طباطبائى قدس سره
٢٣٨ ص
(٦٨)
مقاله مؤلف
٢٤٢ ص
(٦٩)
تأويل مذهب متكلمين
٢٤٣ ص
(٧٠)
فصل در اثبات وجود ذهنى
٢٥٠ ص
(٧١)
اشاره مرحوم مصنف به ادله وجود ذهنى
٢٥٣ ص
(٧٢)
علت پيدايش آراء در وجود ذهنى
٢٦٣ ص
(٧٣)
اشكال اول اجتماع جوهر يا عرض
٢٦٥ ص
(٧٤)
اشكال دوم اندراج اعراض تسع در مقوله كيف
٢٦٨ ص
(٧٥)
وجه اصعب بودن اشكال دوم
٢٧٠ ص
(٧٦)
رأى متكلمين و تفصيل فاضل قوشجى
٢٧٤ ص
(٧٧)
جواب از استدلال متكلمين
٢٧٤ ص
(٧٨)
تصوير كلام قوشجى
٢٧٨ ص
(٧٩)
جواب چهارم و كلام قائلين به اشباح
٢٨٠ ص
(٨٠)
جواب پنجم و كلام سيد صدر الدين
٢٨٣ ص
(٨١)
مقاله مرحوم مصنف
٢٨٤ ص
(٨٢)
كلام مرحوم مصنف در تضعيف گفته سيد صدر
٢٨٥ ص
(٨٣)
تنقيد مصنف(ره) از كلام سيد
٢٨٨ ص
(٨٤)
جواب ششم و مقاله محقق دوانى
٢٩٠ ص
(٨٥)
جواب از اشكال اتحاد جوهر با عرض
٢٩٢ ص
(٨٦)
جواب هفتم و كلام ملاصدرا در اسفار
٢٩٧ ص
(٨٧)
كلام مرحوم مصنف
٣٠١ ص
(٨٨)
ايراد مصنف بر كلام صاحب اسفار
٣١٦ ص
(٨٩)
جواب هشتم و مختار مصنف در وجود ذهنى
٣٢٠ ص
(٩٠)
مبحث اتحاد عاقل با معقول
٣٢٤ ص
(٩١)
مسلك تضايف و كلام صاحب اسفار
٣٢٥ ص
(٩٢)
توجيه مصنف(ره) در حاشيه اسفار
٣٢٦ ص
(٩٣)
مسلك مصنف در اتحاد عاقل با معقول
٣٢٧ ص
(٩٤)
مراد قائلين باتحاد عاقل با معقول و مورد استعمال آن
٣٢٩ ص
(٩٥)
فصل تعريف معقول ثانى و اصطلاح منطقيين و حكماء
٣٣٥ ص
(٩٦)
نسبت بين معقول ثانى باصطلاحين
٣٤١ ص
(٩٧)
كلام خواجه طوسى(ره) و نقد بر فاضل قوشجى
٣٤٤ ص
(٩٨)
فصل تقسيم وجود و عدم به مطلق و مقيد
٣٥٠ ص
(٩٩)
فصل در بيان احكام سلبى وجود
٣٥٣ ص
(١٠٠)
دليل عدم تركيب وجود
٣٦٣ ص
(١٠١)
فصل وجود حقيقت مشكك بوده و تكثر در آن بواسطه ماهيت است
٣٦٦ ص
(١٠٢)
اختلاف مشائين با اشراقيين در حصر تمايز
٣٦٩ ص
(١٠٣)
مختار مصنف(ره) درمورد تشكيك
٣٧٣ ص
(١٠٤)
فصل در بيان اينكه معدوم چيزى نيست
٣٧٥ ص
(١٠٥)
مذاهب سهگانه در هويت معدوم
٣٧٦ ص
(١٠٦)
حال از نظر معتزله
٣٧٩ ص
(١٠٧)
اعتراض كاتبى و جواب شارح مواقف
٣٨٢ ص
(١٠٨)
فوائد ادبى
٣٨٥ ص
(١٠٩)
شبهات معتزله و جواب مصنف(ره) از آنها
٣٨٨ ص
(١١٠)
فصل در بيان نفى امتياز و عليت در اعدام
٣٩٩ ص
(١١١)
فصل در بيان امتناع و امكان اعاده معدوم
٤٠٤ ص
(١١٢)
ادله استحاله اعاده معدوم
٤٠٧ ص
(١١٣)
وجه انكار متكلمين
٤١٧ ص
(١١٤)
تقرير استدلالقائلين به جواز اعاده معدوم
٤٢٠ ص
(١١٥)
خاتمه كتاب
٤٢٤ ص
(١١٦)
فصل اشكال در معدوم مطلق و جواب از آن
٤٢٦ ص
(١١٧)
فصل ميزان صدق در قضايا
٤٣٧ ص
(١١٨)
معناى نفس الامر
٤٤٣ ص
(١١٩)
بيان دو اصطلاح در نفس الامر
٤٤٨ ص
(١٢٠)
نسبت بين نفس الامر و خارج و ذهن
٤٥٤ ص
(١٢١)
فصل در بيان جعل
٤٥٧ ص
(١٢٢)
مجعول بودن وجود
٤٥٨ ص
(١٢٣)
تقسيم جعل به بسيط و مركب
٤٥٩ ص
(١٢٤)
مورد جعل مركب
٤٦٠ ص
(١٢٥)
اقوال سهگانه در مجعول اصلى
٤٦٤ ص
(١٢٦)
علت پيدايش قول باصالت ماهيت در جعل
٤٦٦ ص
(١٢٧)
كلام صاحب شوارق(ره)
٤٦٧ ص
(١٢٨)
مقاله مرحوم محقق داماد و نقد مصنف(ره) بر او
٤٦٩ ص
(١٢٩)
رأى حكماء مشاء در مجعول اصلى
٤٧١ ص
(١٣٠)
اقسام جعل
٤٧٣ ص
(١٣١)
مختار مرحوم مصنف
٤٧٧ ص
(١٣٢)
استدلال مرحوم مصنف براى مرام خود
٤٧٩ ص
(١٣٣)
پايان كتاب
٤٨٦ ص
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص

فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠٠ - دليل بر عينيت وجود و ماهيت در حقتعالى

نموديم ماهيّت در مرتبه ذات واحد نيست بلكه صدق اين عنوان بواسطه وجود

مى‌باشد پس در واقع و حقيقتا وحدت بر وجود عارض شده و بالعرض به ماهيّت‌

نسبتش مى‌دهند امّا صدق وحدت بر وجود ذاتى است چه آنكه وجود در مرتبه‌

ذات و بنفسه واحد است نه بواسطه تا صدق واحد بر آن بالعرض باشد.

و نتيجه آنچه گفتيم آنستكه وجود بوحدت حقّه حقيقيّه واحد است يعنى‌

وقتى منشاء براى عروض وحدت بر ماهيّت باشد پس خودش براى واحد بودن و

اتّصافش باين وصف شايسته‌تر و احقّ است.

قوله: و الهويّة الشّخصيّة: مقصود اينستكه تشخّص باريتعالى نفس ذات‌

مقدّسه‌اش مى‌باشد.

قوله: لو كان وجوده عرضيّا لماهيّته: ضمير در « وجوده » و « ماهيّته » به‌

حقتعالى عود مى‌كند.

قوله: بان يكون شيئا و وجودا: ضمير در « يكون » به حقتعالى عود مى‌كند.

قوله: حتّى انّه عرّف الخ: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد.

شرح عربى: فوجوده امّا معلول لمعروضه و العلّة متقدّمة بالوجود على المعلول و ذلك‌

الوجود الّذى هو ملاك التّقدّم امّا عى ذلك الوجود المعلول، فسابق،

هو وجود المعروض، مع لا حق، هو الوجود العارض، قد اتّحد، فيلزم‌

تقدّم الشّيئ على نفسه.

و امّا غير ذلك الوجود المعلول فحينئذ ننقل الكلام اليه و الفرض انّ‌

الوجود عارض و هو ايضا معلول للمعروض و هكذا و اليه اشرنا بقولنا:

او لم تصل سلسلة الكون، اى الوجود، لحدّ، الى حدّ فيلزم التّسلسل.

و امّا معلول لغير المعروض فيلزم امكانه اذا المعلوليّة للغير ينافى الواجبيّة و

انّما لم نتعرّض له لظهور بطلانه.

و لك ان تدرجه فى النّظم لانّ ذلك الغير امّا ممكن فيدور و مفسدة الدّور

تقدّم الشّيئ على نفسه.

فصول الحكمة، شرح فارسى بر منظومه (مبحث الهيات) ؛ ج‌١ ؛ ص٢٠١