تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠٨٨ - مسئله بيست و هشتم حرمت هجر

بپرهيز از اينكه فحّاش و ناسزاگو باشى.

و در روايت نبوى ديگر نقل شده:

بدترين بنده‌گان خدا كسى است كه ديگران بخاطر بدزبان بودن و فحّاش بودنش از مجالست با او كراهت داشته باشند.

و در روايتى ديگر حكايت شده:

از علائم و نشانه‌هائى كه دلالت دارند بر شركت داشتن شيطان در نطفه شخص بطورى كه در آن شكّ و ترديد نيست آنستكه شخص فحّاش بوده يعنى بآنچه گفته و آنچه درباره‌اش مى‌گويند باكى نداشته باشد.

و غير اين روايات از اخبار و احاديث ديگر.

تا اينجا آنچه برايم از تحرير و بيان مكاسب محرّمه ميسور و ممكن بود آورده و بهمين مقدار آنرا خاتمه مى‌دهم.

شرح مطلوب‌

قوله: و ما استقبح التّصريح به منه: ضمير در « به » به ماء موصوله و در « منه » به قول راجع است.

قوله: ففى صحيحة ابى عبيدة الخ: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١١) ص (٣٣٠) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن يعقوب، از عدّه‌اى اصحاب، از سهل بن زياد، از ابن محبوب، از ابن محبوب، از ابن رئاب، از ابى عبيده، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام قال:

البذاء من الجفاء و الجفاء فى النّار.

قوله: و فى النّبويّ انّ اللّه حرّم الجنّة الخ: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١١) ص (٣٢٩) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن يعقوب، از عدّه‌اى اصحاب، از احمد بن محمّد بن خالد، از عثمان بن عيسى، از عمر بن اذينه، از ابان بن ابى عيّاش، از سليم بن قيس، از مولانا امير المؤمنين عليه السّلام قال:

قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم: