تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠٦٢ - خاتمه بحث در آنچه شايسته است والى نسبت به خود و رعيت عمل كند

عليه و آله و سلّم انّه قال: من استشاره اخوه المؤمن فلم يمحضه النّصيحة سلب اللّه لبّه عنه. و اعلم أنّي سأشير عليك برأي إن أنت عملت به تخلّصت ممّا أنت تخافه.

ترجمه:

خاتمه بحث در آنچه شايسته است والى نسبت به خود و رعيّت عمل كند

مرحوم شهيد ثانى در رساله‌اى كه موسوم بكشف الرّيبه عن احكام الغيبة است باسنادش از شيخ الطّائفه، از مفيد از جعفر بن محمّد بن قولويه، از پدرش، از سعيد بن عبد اللّه، از احمد بن محمّد بن عيسى، از پدرش محمّد بن عيسى اشعرى، از عبد اللّه بن سليمان النّوفلى مى‌گويد:

محضر امام صادق عليه السّلام بودم پس در اين اثناء غلام عبد اللّه نجاشى خدمت حضرت رسيد و سلام كرد و نامه‌اى را حضور آنجناب عرضه داشت پس حضرت نامه را گشاده و آن را قرائت نمودند، در اوّلين سطر آن نوشته بود:

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم‌

خداوند بقاء عمر آقا و سيّد مرا طولانى گردانده و من را بجاى آن حضرت قربانى هرسوء و بدى نموده و در وجود آنمبارك مكروهى نمودار من ننمايد چه آنكه او ولىّ امر و قادر بر آن مى‌باشد.

خاطر شريف آنوجود مبارك مستحضر باشد كه من مبتلا به ولايت اهواز شدم پس اگر آقا و مولايم حدّ و وظيفه‌اى براى من معيّن مى‌فرمايند، بيان كرده و مثالى ذكر نموده تا براهنمائى آن بخداوند عزّ و جلّ و رسول گرامش نزديك شوم و در نامه‌اى آنچه را كه صلاح مى‌دانند من بآن عمل كنم را ملخّص كرده و شرح دهند و بفرمايند مال را در چه راه صرف كرده و زكاتم را كجا قرار داده و بچه كسى بدهم و با چه شخصى انس گرفته و سرّ خود را بچه كسى بگويم و بچه كسى اطمينان پيدا كرده و اعتقاد داشته و در امور نهانى خود بوى پناه ببرم اميد است بهدايت و ولايت خود مرا خلاص فرمائى چه آنكه شما حجّت خدا بر بنده‌گانش بوده و امين او در