از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٨٨ - عبور دادن اهل بيت از كنار قتلگاه
عترتت ستم كرده و هتك حرمتت را روا داشتهاند را لعن و نفرين مىكنند .
و هنگامى كه آن جماعت ( فرزندان و اهل بيت و نيكان از امتّت ) به طرف گورها و قبرهايشان نمايان مىشوند حق تعالى خودش متولى قبض ارواح آنها به يد قدرتش شده و فرشتگان را از آسمان هفتم به زمين فروفرستاده در حالى كه با ايشان :
١- ظروفى از ياقوت و زمرّد بوده كه مملوّ از آب حيات مىباشند .
٢- حلّههائى از حلّههاى بهشتى .
٣- عطرى از عطرهاى بهشتى .
مىباشد، پس فرشتگان بدنهاى ايشان را با آن آبها شستشو داده و حلّهها را به تن آنها كرده و با آن عطرها حنوطشان نموده و دسته دسته برايشان نماز مىخواند و پس از اتمام نماز حق تعالى گروهى از امّتت را كه كفار ايشان را نمىشناسند و در خون شهداء نه با گفتار و نه با كردار و نه با قصد شركت كردهاند را گسيل داشته تا اجسام و ابدان آنها را دفن كنند و براى قبر سيّد الشّهداء در آن سرزمين اثرى نصب كرده تا براى اهل حق نشانهاى بوده و براى اهل ايمان سببى براى رستگارى باشد و در هرروز و شب از هرآسمانى صد هزار فرشته گرداگرد آن طواف كرده و برآن حضرت صلوات فرستاده و نزد قبرش تسبيح خدا گفته و براى زائرين آن جناب طلب آمرزش كرده و اسامى زائرين از امّتت را كه قربة الى اللّه آن حضرت را زيارت مىكنند و نيز اسماء پدران و خويشاوندان و شهرهاى ايشان را مىنويسند و در صورتهاى ايشان با مدادى كه از نور عرش الهى است اين عبارت را نقش مىبندند :
اين شخص زائر قبر بهترين شهداء و زائر قبر فرزند بهترين انبياء مىباشد .
در روز قيامت از اثر اين مداد نورى ساطع شده كه از پرتوش چشمها تار مىگردد و با اين نور ايشان شناخته مىشوند، و گويا تو اى محمّد بين من و